کوهپیمائی راه حل یا چالش ؟!

کوهپیمایی ؛ راه حل یا چالش ؟!

 

در ابتدای پیدایش دوره کارآموزی کوهپیمایی همه از آن استقبال نمودند چرا که یک کارآموز در این دوره با مفاهیم اولیه کوهنوردی آشنا می گردد و سپس بسته به شرایط و علاقه خود در یکی از دوره های کارآموزی سنگنوردی و یا برف شرکت می نماید . اولین مفاهیمی که هر کوهنوردی باید بداند از قبیل آشنایی با بافت کوهستان و خطرات آن و پوشاک و تجهیزات مورد نیاز و نحوه چینش آن در کوله پشتی و حمل آن.

طریقه حمل کوله پشتی و محل مناسب شبمانی و نحوه آن و همچنین پیدا کردن جهات اصلی بدون ابزار و با ابزار و هدایت و سرپرستی تیم و غیره .

اما باید کمی دقت کنیم منظور از جمله کوهنوردی با کوهپیمایی آغاز می شود چیست ؟ اگر همین موضوعات باشد که در دوره کارآموزی کوهپیمایی به آن اشاره می شود . اما سوال اینجاست که چه مواردی در دوره های بعدی کوهپیمایی یعنی درجه 3 و درجه 2 مربیگری تدریس می شود ؟ بعد از مراجعه به مربیان و کسانی که در این دوره ها شرکت کرده اند متوجه می شویم در این دوره ها همان موارد بصورت پیشرفته تر تدریس شده و در موارد عملی تلفیقی از مفاهیم سنگنوردی و برف و یخ ارائه گردیده است .

با توجه به اینکه موارد تئوری با مطالعه بدست می آید و در بعضی موارد کارآموزان این دوره ها ممکن است حتی از مربیان نیز عالم تر به هر یک از موضوعات تئوری ارائه شده باشند و در موارد عملی هم یک فرد چنانچه در دوره های پیشرفته هر یک از دوره های سنگ نوردی و یخ وبرف شرکت کند مسلما در موارد مذکور از یک مربی درجه 2 کوهپیمائی اگر بیشتر نداند کمتر نمی داند! .

آیا جای سوال برای این موازی کاری بوجود نمی آید ؟

آیا جز این است که در کوهنوردی فنی و صعود به قلل حتما با یکی از بافتهای سنگ و یا برف و یخ مواجه می شویم ؟

آیا به راستی در اینگونه صعودها شخصی که در دوره های پیشرفته فنی (سنگ و یخ و برف ) شرکت کرده و کارآموزی کوهپیمائی را نیز در ابتدا گذرانیده دچار مشکل می شود ؟!

آنچه به نظر می رسد صرف زمان و هزینه بسیار توسط شرکت کنندگان برای بدست آوردن مدرک مربیگری به نام درجه 3 و یا 2 کوهپیمائی است .

آیا چنین تصور نمی گردد کسانی که برای رسیدن به مربیگری سنگنوردی و یخ و برف راه را برخود بسته می بینند به سمت مربیگری کوهپیمائی می روند ؟

و آیا اینگونه به نظر نمی رسد مربیان سنگنوردی و یخ وبرف فقط برای تدریس در دوره های کوهپیمائی به سمت مربیگری کوهپیمائی می روند ؟

البته عده ای هم هدفشان فقط یدک کشیدن نام مربی است که ورود از این راه شاید کم دردسر تر از سایر دوره ها باشد .

از طرفی شنیدن صحبتهای مسئول کمیته کوهپیمائی فدراسیون در گردهمائی امسال مربیان استان تهران که به همت هیئت کوهنوردی استان در فرهنگسرای بهمن برگزار شد شنیدنی بود !

وقتی از ایشان سوال شد که چرا برگزاری دوره های مربیگری این بخش مانند بقیه فعالیتها (سنگنوردی و برف و غارنوردی) به هیئت استانها واگذار نمی شود ؟ در پاسخ از مربیان خواستند تا در بازآموزی مربیان کوهپیمائی شرکت کنند و فقط 2 ساعت زمان تلف کنند تا متوجه عدم کارآئی مربیان این بخش و مشکلات علمی و فنی آنها باشند ؟ واقعا سوال برانگیز است که اگر تا کنون فقط فدراسیون و مشخصا کمیته کوهپیمائی متولی برگزاری این دوره ها (مربیگری کوهپیمائی) بوده پس علت ضعف این مربیان در چیست ؟ آیا نباید در نوع برگزاری این دوره های مربیگری و فلسفه وجودی آن تجدید نظر کرد ؟

و سوال دیگر اینکه آیا در آن سوی مرز چنین دوره های مربیگری وجود دارد یا خیر ؟

در هر صورت امید است خرد جمعی کوهنوردان ما را به پاسخی صحیح رهنمون گردد و بتوانیم مشکلی از مشکلات ورزش خود را حل نمائیم .

منتظر شنیدن آراء و نظرات کلیه مربیان و اساتید کوهنوردی و صاحبنظران هستم.

hossein.shahlaee

 

khersan

Photo by: hossein shahlaee

خرسان جنوبی از دامنه مرجیکش

 

 

بقیه تصاویر

 

 

 

Photo by : hossein shahlaee


 

 

 

/ 6 نظر / 7 بازدید
شریف نیا

با سلام اولا از شما استاد عزیز ممنون که بحث جالبی را شروع کردی دوما که شخصا همیشه فکر و ایده ام در کوهنوردی را معطوف به این می کردم که " همه چیز قله نیست" و با این فلسفه به کار خود ادامه داده و مربی شده ام و به همه کارآموزانم در هر شرایطی که باشند این را گوشزد می کنم. اما این ایده را بعنوان دستاویزی برای نیمه خالی لیوان کوهنوردی خود قرار نمی دهم. اتفاقی که اینجا افتاده اینست که آنها که شعار کوهنوردی با کوهپیمایی شروع می شود را سر می دهند - که اتفاقا بنده خیلی با آن موافقم- باید بر سر حرف خود بمانند. گویا غافلند کوهنوردی با کوهپیمایی شروع می شود ولی قرار نیست که کوهنوردی با کوهپیمایی تمام شود. کوهپیمایی مثل اصول و قواعدیست که باید یکبار برای همیشه در ذهن کوهنورد حک شود. ما نباید کوهپیمایی را بخاطر نیمه خالی کوهنوردیمان قربانی کنیم. در ضمن حسین آقای عزیز پیامهای نامربوط ار هم پاک بفرمایید ممنون

سعید صبور

با سلام و تشکر از اینکه بحث مذکور را باز نموده اید ... بزودی در وبلاگ فرهنگ کوه ( همنورد ) به نقد و بررسی روش آموزش کوهنوردی در شرایط حاضر و کارآئی آن بر کوهنوردی فعلی خواهم پرداخت .. ولی بنظر من فاصله ای بسیار مابین روش های آموزشی و تفکر حاکم بر آن و همچنین نحوه ارائه آن با آنچه مورد نیاز کوهنوردان است وجود دارد . بنظر من کوهنوردان ما تنها به دلیل نوعی اجبار تن به شرکت در دوره هائی که به این شکل ارائه می شوند می دهند . و تاثیر آن در رشد دانش و توانائی ایشان بسیار ناچیز است . جا دارد در این زمینه الگو های و مدل هائی که در کوهنوردی دنیا بدان پرداخته می شود مورد بررسی قرار گرفته و با توجه به جغرافیای ایران بومی سازی شود متشکرم

افشین یوسفی

ای بابا حسین جان مثل اینکه شما هم تنت میخاره ها!!!! چی کار به کار فدراسیون و منابع درامدزائیش داری؟؟ بذار کارشون رو بکنند. بلاخره این جماعت باید از یه جایی نون بخورند یا نه !! زیاد فضولی کنی تو رو هم مثل ما تو بازاموزی ها ردت میکنند ها!! خلاصه از ما گفتن بود زیاد کار به کار این فدراسیون نداشته باش وگر نه تو هم به زودی به جمع ملعونین میپیوندی [شکست]

حسین شهلایی

با سلام . فراموش نکنیم منظور ما نقد سازنده است . فدراسیون کوهنوردی متعلق به همه کوهنوردان و صاحبنظران کوهنوردی کشور و مربیان آن است . ما همیشه مثل تیغ دوسر هستیم که اگر انتقادی هم می کنیم بخشی از آن به خود ما وارد است . هیچ کس نمی تواند مغضوب و ملعون خودش باشد . وظیفه ما بعنوان مربیان و کوهنوردان فدراسیون انتقاد سازنده است و نتیجه آن اهمیتی ندارد . اگر همه تصور کنند که در صورت نقد مغبون می گردند هیچ اصلاحی در هیچ بخشی از جامعه صورت نمی گیرد . فدراسیون کوهنوردی متعلق به همه ماست و همگی ما در اصلاح ساختار و موضوعات آموزشی آن سهیم هستیم .

?!

چرا باشگاه دماونديها از دادن گزارش مرگ محمد رضا كاشفي ابا دارن. اونها دارن چه چيزي را مخفي ميكنن؟!

ذهن زیبا

وبلاگتون خیلی قشنگ بود لذت بردیم اگه میشه یه سری هم به سایت ذهن زیبا بزنید http://bmind.ir