با سلام خدمت دوستان حدود یک ماه پیش در پستی به اسم کارگاه برف درباره ابزاری که بوسیله آن می توان در برفچالها نسبت به ایجاد کارگاه و حمایت میانی اقدام نمود توضیحاتی دادم . با همت دوستان و بعد از آزمایشهای زیادی که انجام شد موفق شدیم در اولین گام نبشی برف را تولید نمائیم .
در زیر توجه شما را به نکاتی درباره نبشی تولید شده جلب می نمایم .
مدتها بود به دنبال راهی برای واردات و یا ساخت این ابزار می گشتم . تا اینکه یکی از مربیان مجرب و خوب کشورمان یک نمونه از نبشی برف که از نپال برای وی آورده بودند را به من داد . بنده هم فرصت را غنیمت شمردم و به سراغ شخص یا اشخاصی رفتم تا با بررسی ابزار و توان تحمل و آلیاژ آلومینیوم مورد استفاده ، کار تولید را آغاز نمایند . در یک ماه گذشته در مناطق مختلف منطقه رودبار قصران از این ابزار و نمونه های تولیدی داخلی تست به عمل آمد .
نبشی برف همانطور که از اسم آن بر می آید در برف قابل استفاده است . سفتی برف باید به حدی باشد که نبشی حداقل تا قسمت اتصال تسمه و یا طناب به آن در برف فرو رود . یکی از پر کار برد ترین مصارف نبشی ایجاد طناب ثابت در صعود های فنی زمستانی و یا در فصل بهار و عبور از برفچالها است . همچنین جهت صعود دهلیزهایی با برف سفت و بعنوان حمایت میانی .
جهت اتصال طناب به نبشی حتما باید از تسمه استاندارد کوهنوردی و یا طنابی با حداقل قطر 8 میلی متر و کارابین استفاده نمائیم .
لازم به ذکر است چنانچه نبشی تولیدی فعلی به درستی و تا جای مشخص شده در برف سفت فرو برود می تواند تا حدود 140 کیلوگرم فشار را تحمل نماید .
از این نبشی می توان در صعود مسیرهایی با برف سفت تا شیب حدود 75 درجه استفاده نمود .
لازم به ذکر است در صورت استفاده ناصحیح و در برف نرم مسئولیت به عهده خود استفاده کننده است .
استفاده های دیگر این ابزار عبارتند از حمایت میانی در برفچالها و صعود های زمستانی .
قرار گیری این ابزار به تنهایی برای کارگاه به هیچ عنوان توصیه نمی شود و جهت استفاده کارگاهی از این ابزار حتما باید از 2 نبشی و با حداقل زاویه و ترجیحا زاویه صفر درجه استفاده نمود .
در حال حاضر استفاده از این ابزار مانند کلنگ برای برقراری کارگاه (مانند کارگاه کلنگ افقی ) به هیچ وجه توصیه نمی شود .
وزن نبشی تولید شده در ابعاد 60 سانی متر کمتر از 250 گرم می باشد و در تولید آن از ورق آلومینیومی با قطر 3 میلی متر استفاده شده .
در قسمت سر نبشی شبرنگ قرمز بکار برده شده تا در شرایط بد آب و هوایی و حتی در شب قابل رویت باشد .
مسلما کار ما بدون نقص نیست و این فقط شروع کار است . از همه اساتید و کوهنوردان مجرب خواهشمندم هر گونه انتقاد و یا پیشنهاد و هر نقصی در کار به نظرشان می رسد با ما مطرح نمایند تا در تولیدات بعدی اصلاح گردد .
با یک حساب سر انگشتی متوجه خواهیم شد فعالیتی که بیشتر کوهنوردان کشورمان علاقه مند به اجرای آن هستند صعود به قله است . البته بعضی از افراد نو آموز و کسانی که تازه به این ورزش روی آورده اند بدلیل عدم آشنایی با تکنیکهای فنی بیشتر به صعود قلل می پردازند تا شاید در آینده بر حسب علاقه خود به یکی از شاخه های سنگ و یا یخنوردی و سایر شاخه های فنی کوهنوردی علاقمند گردند .
شاید در صعود های زمستانی و یا اوایل فصل بهار برای شما هم پیش آمده که در بخشی از مسیر نیازمند حمایت بر روی شیبهای برفی که در اثر باد و یا اختلاف دمای روز و شب برف آن سفت شده گشته اید . معمولا کوهنوردان ترجیح می دهند در چنین مواردی از طناب انفرادی و حمایت بدنی استفاده کنند . البته این هم یک روش درست است به شرط اینکه به درستی و با جایگیری صحیح صورت پذیرد . اما در بعضی از موارد بدلیل عدم وجود خود حمایت مطمئن برای حمایتچی و یا در شیبهای تند در صورت سقوط نفر ، حمایتچی ممکن است قادر به کنترل این رها شدگی نباشد . در صورت وجود کلنگ کوهنوردی شاید بهترین کار استفاده از یک کارگاه مطمئن مانند دفن کلنگ باشد . اما این روش بسیار وقت گیر است .
سالهاست کوهنوردان در صعود به قلل آلپ و هیمالیا و آمریکا از ابزارهایی استفاده می کنند که علاوه بر سرعت عمل بیشتر ، نسبت به کارآیی فوق العاده خوبشان وزن نسبتا کمی هم دارند .
از جمله آنها می توان به نبشی برف و یا تی (ٰT) (snow picket – snow anchor) اشاره نمود . همچنین لنگر برف ( dead man) و تیوب برف (snoe tube) .
متاسفانه در کشور ما بدلیل کمبود این ابزار در صعود های زمستانی کمتر مورد استفاده قرار گرفته است . باید توجه داشت خیلی وقتها استفاده از کلنگ بعنوان کارگاه علاوه بر اینکه سرعت عمل شما را کم می کند ، وجود ابزار دوم برای خود حمایت و یا کندن جای پا را با مشکل مواجه می کند . در صورت تمرین زمان استفاده از یک نبشی و یا ابزار های کوبشی دیگر شاید کمتر از 30 ثانیه طول بکشد .
در صعود مسیرهای زمستانی فنی داشتن چند عدد کیل در سایزهای مختلف هم بسیار مفید است . مسلما در جایی که بافت سنگی مطمئن در میان برفها باشد استفاده از کیل بسیار راحت تر و سریعتر از نبشی برف است . در صعودهای فنی که به قصد گشایش مسیر صورت می گیرد اکثر کوهنوردان میخ را هم علیرغم سنگینی آن حمل می کنند . چرا که در مسیرهای ترکیبی همیشه جایی برای استفاده از میخها هم وجود دارد . همراه بردن چکش هم در این مسیرها بدلیل وجود تبر یخ چکش دار منتفی است و مسلما حدود 500 تا 600 گرم وزن کمتری حمل می شود .
در این برنامه ها البته پیچ یخ هم ابزاری فوق العاده لازم و مفید است . اما در کشور ما کم پیش می آید که در یک صعود زمستانی پیچ یخ کارایی کافی داشته باشد .
با استفاده از ابزارهای نام برده شده (نبشی – تی – اسنو تیوب – لنگر برف ) دهلیزهای زیبایی برای صعود علاقمندان در فصل زمستان و البته اوایل بهار وجود دارد .
فراموش نمی کنم که برای صعود یکی از دهلیزهای منطقه حصار چال در اواخر خرداد چند سال پیش هیچیک از پیچ یخها استفاده نشد و فقط با یک لنگر برف و کلنگ اضافی مجبور بودیم گاهی 20 تا 30 متر از مسیر را بدون نصب حمایت میانی صعود کنیم .
بزودی خبر های خوبی در این زمینه برای دوستان دارم . منتظر شنیدن نظرات مربیان و کارشناسان و کوهنوردان عزیز در ا
نظرات ()
