نگین علم

نبشی برف

حسین شهلایی — Thu, 23 Feb 2012 13:29:12 GMT

با سلام خدمت دوستان حدود یک ماه پیش در پستی به اسم کارگاه برف درباره ابزاری که بوسیله آنها می توان در برفچالها نسبت به ایجاد کارگاه و حمایت میانی اقدام نمود را شرح دادم . با همت دوستان و بعد از آزمایشهای زیادی که انجام شد موفق شدیم در اولین گام نبشی برف را تولید نمائیم .

در زیر توجه شما را به نکاتی درباره نبشی تولید شده جلب می نمایم .

مدتها بود به دنبال راهی برای واردات و یا ساخت این ابزار می گشتم . تا اینکه یکی از مربیان مجرب و خوب کشورمان یک نمونه از نبشی برف که از نپال برای وی آورده بودند را به من داد . بنده هم فرصت را غنیمت شمردم و به سراغ شخص یا اشخاصی رفتم تا با بررسی ابزار و توان تحمل و آلیاژ آلومینیوم مورد استفاده ، کار تولید را آغاز نمایند . در یک ماه گذشته در مناطق مختلف منطقه رودبار قصران از این ابزار و نمونه های تولیدی داخلی تست به عمل آمد .

نبشی برف همانطور که از اسم آن بر می آید در برف قابل استفاده است . سفتی برف باید به حدی باشد که نبشی حداقل تا قسمت اتصال تسمه و یا طناب به آن در برف فرو رود . یکی از پر کار برد ترین مصارف نبشی ایجاد طناب ثابت در صعود های فنی زمستانی و یا در فصل بهار و عبور از برفچالها است . همچنین جهت صعود دهلیزهایی با برف سفت و بعنوان حمایت میانی .

جهت اتصال طناب به نبشی حتما باید از تسمه استاندارد کوهنوردی و یا طنابی با حداقل قطر 8 میلی متر و کارابین استفاده نمائیم .

لازم به ذکر است چنانچه نبشی تولیدی فعلی به درستی و تا جای مشخص شده در برف سفت فرو برود می تواند تا حدود 140 کیلوگرم فشار را تحمل نماید .

از این نبشی می توان در صعود مسیرهایی با برف سفت تا شیب حدود 75 درجه استفاده نمود .

لازم به ذکر است در صورت استفاده ناصحیح و در برف نرم مسئولیت به عهده خود استفاده کننده است .

استفاده های دیگر این ابزار عبارتند از حمایت میانی در برفچالها و صعود های زمستانی .

قرار گیری این ابزار به تنهایی برای کارگاه به هیچ عنوان توصیه نمی شود و جهت استفاده کارگاهی از این ابزار حتما باید از 2 نبشی و با حداقل زاویه و ترجیحا زاویه صفر درجه استفاده نمود .

در حال حاضر استفاده از این ابزار مانند کلنگ برای برقراری کارگاه (مانند کارگاه کلنگ افقی ) به هیچ وجه توصیه نمی شود .

وزن نبشی تولید شده در ابعاد 60 سانی متر کمتر از 250 گرم می باشد و در تولید آن از ورق آلومینیومی با قطر 3 میلی متر استفاده شده .

در قسمت سر نبشی شبرنگ قرمز بکار برده شده تا در شرایط بد آب و هوایی و حتی در شب قابل رویت باشد .

مسلما کار ما بدون نقص نیست و این فقط شروع کار است . از همه اساتید و کوهنوردان مجرب خواهشمندم هر گونه انتقاد و یا پیشنهاد و هر نقصی در کار به نظرشان می رسد با ما مطرح نمایند تا در تولیدات بعدی اصلاح گردد .

15 بهمن 1390

حسین شهلایی — Sun, 05 Feb 2012 16:49:39 GMT

تصاویری از سقوط بهمنهای متعدد در منطقه رودبار قصران

photo: hossein-shahlaee

تا جایی که من سر انگشتی شمردم و محاسبه کردم بیش از 500 بهمن در نزدیکی جاده ریخته بود و بعضی از اونها در صورت تردد خودروها ممکن بود منجر به بروز فاجعه بشه.

بقیه تصاویر

بهمن

حسین شهلایی — Sat, 04 Feb 2012 16:27:16 GMT

روز جمعه به کوهپیمایی سبک و ریکاوری در منطقه لواسان و افجه و دشت هویج پرداختم .

بارش روزهای گذشته خیلی زیاد بود و منتظر دیدن بهمنهای بزرگی بودم . از طرفی بخشی از فکرم به یاد بهمن سال 88 که منجر به فوت مدرس خوب کوهنوردی و همنورد عزیزمان فرشاد خلیلی و چند نفر از دوستان کوهنورد گشت مشغول بود . در همان ابتدای مسیر و عبور از رودخانه بهمن خیلی بزرگی ریخته بود . دشت هویج و بخشی از مسیر زیر قله ریزان هم همینطور .

آبشار بالای دشت گرچال و ابتدای مسیر صعود به ساکا و آتشکوه هم بهمن زده بود .

امروز (شنبه 15 بهمن ) هم که سالگرد فوت کوهنوردان مذکور بود وقتی در جاده به سمت فشم می رفتم خیلی وقتها نگاهم به اطراف و دامنه ها بود . بهمنهای خیلی زیادی دیخته بود . دامنه شمالی خط الراس دارآباد و همینطور نزدیک جاده در محدوده کمر خانی که اگر فنسها و تورهای فلزی نبود خدا می داند کدام ماشین را به رودخانه پرتاب می کرد .

از اهالی شنیدم در شمشک و دربندسر و روبروی دره هملون و خیلی جاهای دیگر هم بهمنهای متعدد و بزرگی ریخته .

وقتی برگشتم و خبر فوت کوهنوردان را در همدان و آذربایجان در اثر بهمن شنیدم واقعا متاسف شدم .

امیدوارم کوهنوردان کشورمان در روزهای آینده بیشتر احتیاط کنند . احتمال سقوط بهمنهای بعدی هم وجود دارد چون در روزهای آتی سیل صعودی دمای هوا و افزایش باد در ارتفاع پیش بینی شده !

ببخشید فرصت نشد عکس بهمنها را آپلود کنم . در روزهای بعد حتما عکسهایی از بهمنهای مذکور را در این پست قرار خواهم داد .

یاد و خاطره فرشاد خلیلی و کوهنوردانی که 15 بهمن 88 در حادثه بهمن جاده دیزین چشم از دنیا فروبستند را گرامی می داریم .

کارگاه برف

حسین شهلایی — Sat, 21 Jan 2012 15:57:03 GMT

با یک حساب سر انگشتی متوجه خواهیم شد فعالیتی که بیشتر کوهنوردان کشورمان علاقه مند به اجرای آن هستند صعود به قله است . البته بعضی از افراد نو آموز و کسانی که تازه به این ورزش روی آورده اند بدلیل عدم آشنایی با تکنیکهای فنی بیشتر به صعود قلل می پردازند تا شاید در آینده بر حسب علاقه خود به یکی از شاخه های سنگ و یا یخنوردی و سایر شاخه های فنی کوهنوردی علاقمند گردند .

شاید در صعود های زمستانی و یا اوایل فصل بهار برای شما هم پیش آمده که در بخشی از مسیر نیازمند حمایت بر روی شیبهای برفی که در اثر باد و یا اختلاف دمای روز و شب برف آن سفت شده گشته اید . معمولا کوهنوردان ترجیح می دهند در چنین مواردی از طناب انفرادی و حمایت بدنی استفاده کنند . البته این هم یک روش درست است به شرط اینکه به درستی و با جایگیری صحیح صورت پذیرد . اما در بعضی از موارد بدلیل عدم وجود خود حمایت مطمئن برای حمایتچی و یا در شیبهای تند در صورت سقوط نفر ، حمایتچی ممکن است قادر به کنترل این رها شدگی نباشد . در صورت وجود کلنگ کوهنوردی شاید بهترین کار استفاده از یک کارگاه مطمئن مانند دفن کلنگ باشد . اما این روش بسیار وقت گیر است .

سالهاست کوهنوردان در صعود به قلل آلپ و هیمالیا و آمریکا از ابزارهایی استفاده می کنند که علاوه بر سرعت عمل بیشتر ، نسبت به کارآیی فوق العاده خوبشان وزن نسبتا کمی هم دارند .

از جمله آنها می توان به نبشی برف و یا تی (ٰT) (snow picket – snow anchor) اشاره نمود . همچنین لنگر برف ( dead man) و تیوب برف (snoe tube) .

متاسفانه در کشور ما بدلیل کمبود این ابزار در صعود های زمستانی کمتر مورد استفاده قرار گرفته است . باید توجه داشت خیلی وقتها استفاده از کلنگ بعنوان کارگاه علاوه بر اینکه سرعت عمل شما را کم می کند ، وجود ابزار دوم برای خود حمایت و یا کندن جای پا را با مشکل مواجه می کند . در صورت تمرین زمان استفاده از یک نبشی و یا ابزار های کوبشی دیگر شاید کمتر از 30 ثانیه طول بکشد .

در صعود مسیرهای زمستانی فنی داشتن چند عدد کیل در سایزهای مختلف هم بسیار مفید است . مسلما در جایی که بافت سنگی مطمئن در میان برفها باشد استفاده از کیل بسیار راحت تر و سریعتر از نبشی برف است . در صعودهای فنی که به قصد گشایش مسیر صورت می گیرد اکثر کوهنوردان میخ را هم علیرغم سنگینی آن حمل می کنند . چرا که در مسیرهای ترکیبی همیشه جایی برای استفاده از میخها هم وجود دارد . همراه بردن چکش هم در این مسیرها بدلیل وجود تبر یخ چکش دار منتفی است و مسلما حدود 500 تا 600 گرم وزن کمتری حمل می شود .

در این برنامه ها البته پیچ یخ هم ابزاری فوق العاده لازم و مفید است . اما در کشور ما کم پیش می آید که در یک صعود زمستانی پیچ یخ کارایی کافی داشته باشد .

با استفاده از ابزارهای نام برده شده (نبشی – تی – اسنو تیوب – لنگر برف ) دهلیزهای زیبایی برای صعود علاقمندان در فصل زمستان و البته اوایل بهار وجود دارد .

فراموش نمی کنم که برای صعود یکی از دهلیزهای منطقه حصار چال در اواخر خرداد چند سال پیش هیچیک از پیچ یخها استفاده نشد و فقط با یک لنگر برف و کلنگ اضافی مجبور بودیم گاهی 20 تا 30 متر از مسیر را بدون نصب حمایت میانی صعود کنیم .

بزودی خبر های خوبی در این زمینه برای دوستان دارم . منتظر شنیدن نظرات مربیان و کارشناسان و کوهنوردان عزیز در ا

پروژه دیواره نوردی روسها

حسین شهلایی — Wed, 11 Jan 2012 16:39:08 GMT

دیواره نوردی – مسیرهای روسیه

دیواره شمالی ژانو که سال 2003 توسط روسها صعود شد

مرحله فعلی – دیواره ای در آمریکای جنوبی ( که البته هنوز برای صعود آن اقدام نشده )

این پروژه شامل صعود از مسیر های جدید بر روی دیواره های معروف دنیاست .

دیواره های بزرگ در طبیعت که دارای شیبی بیش از 70 درجه و طول بیش از یک کیلومتر باشند .

حدود 20 دیواره بزرگ در جهان وجود دارد . تیم روسیه 10 دیواره معروف را برای گشایش مسیر جدید و منحصر به فرد انتخاب نموده است تا در تمامی بروشورها و کاتالوگهای کوهنوردی این مسیرها به نام مسیر روسیه شناخته و نامیده گردند . صعود هر کدام از این دیواره ها اتفاقی بزرگ در دنیای کوهنوردی است . تیم روسیه اهداف بزرگی را انتخاب نموده بودکه در نگاه اول غیر قابل دسترس به نظر می رسید .

مرحله اول از این پروژه صعود قله 4810 متری (pamir alay) از جبهه شرقی بود که در سال 1995 توسط الکساندر ادینتسوف و ایگور باراخین انجام شد .

دومین برنامه توسط الکساندر ادینتسوف و الکساندر روشکین صورت پذیرفت که صعود از جبهه غربی قله آکسو ( aksu) بود در سال 1996 .

aksu peak

صعود سوم در سال 1997 در نروژ تحقق یافت . چهار کوهنورد روسی ؛ الکساندر ادینتسوف ، ایگور پوتانکین ، الکساندر روشکین و یوری کوشلنکو دو مسیر مستقل بر روی دیواره معروف ترول گشودند و پس از آن صعود این مسیر را مسیر روسیه می نامند .

جبهه شمالی قله صعود نشده بهاگیراتی در هند توسط چهار کوهنورد روس ؛ ایگور پوتانکین ، یوری کوشلنکو ، ولادیمیر کاچکوف و اندرو لوکین در سال 1998 صعود شد . الکساندر ادینتسوف به قله نرسید . او بعلت بیماری مجبور شد از نیمه راه بازگردد .

بهاگیراتی 3

هدف برنامه پنجم صعود جبهه غربی برج ترانگو در پاکستان بود . مجله کوهنوردی ( American alpin journal) صعود ترانگو و بهاگیراتی را در لیست 100 صعود برتر قرن برشمرد .

برج ترانگو

طی سالهای 2000 و 2001 دو تلاش برای صعود لاتوک 3 در پاکستان انجام شد .

آنها توسط بهمن به عقب رانده شدند و در این برنامه 3 نفر از 4 عضو گروه دچار آسیبهایی شدند.

لاتوک 3

در سال 2001 و در روز سیزدهم از صعود در حالیکه کمتر از یک سوم مسیر باقی مانده بود ، ایگور باریخین در اثر سقوط سنگ جان باخت . ایگور فنی ترین کوهنورد عضو گروه بود . کسی که الکساندر ادینتسوف این پروژه را با او آغاز نموده بود .

علیرغم تراژدی لاتوک 3 ، برنامه دیواره نوردی روسها همچنان ادامه دارد . صعود به قله گریت در جزیره بافین واقع در منطقه قطبی کانادا در بهار 2002 مورد توجه قرار گرفت .

اعضای شرکت کننده در صعودها در سالهای مختلف :

Alexandr Odintsov (St-Petersburg) - head of project,
Potan'kin Igor (St-Petersburg), Troll Wall, Trango Tower, Bhagirathi II
Yuri Koshelenko(Rostov-on-Don), Troll Wall, Trango Tower, Bhagirathi II, Latok III 2000 attempt.
Alexandr Ruchkin (Almaty) - Troll Wall, Latok III 2000 attempt, LATOK III -2001, Great Sail Peak 2002
Lukin Andrei (St-Petersburg) - Bhagirathi III expedition,
Kachkov Vladimir (St-Petersburg) - Bhagirathi III expedition.
Igor Barikhin (St-Petersburg) 4810, Latok III-2001
Michail Davy (Yekaterinburg) LatokIII-2001, Great Sail Peak 2002
Sergey Efimov Latok III-2000
Alexander Kljonov (Yekaterinburg) LatokIII-2001, Great Sail Peak 2002
Sergei Hadzhinov (St-Petersburg) Latok III-2001
Valery Rozov (Moscow) Great SAil Peak 2002
Mikhail Bakin - doctor of expeditions: Trango Tower, Bhagirathi II, Latok III 2000 attempt, Latok III-2001, Great Sail Peak 2002
Ivan Samoilenko - high altitude camera man on Trango Tower, film maker, Great Sail Peak 2002

لیست صعودهای صورت گرفته :

Peak 4810 - Pamir (1995)
Peak Aksu - Pamir (August 1996)
Troll Wall - Norway (July- August 1997)
Bhagirathi III - India (Autumn 1998)
Trango Tower - Pakistan (August 1999)
Latok III - Pakistan (July 2000) -first attempt
The BASK-LATOK III expedition (June-July 2001) -second attempt
Great Sail Peak - Baffin Island - Canada - (May 2002)
Fitz Roy - Argentina
Rarayma - Venesuella
Huascaran - Peru
El Capitan - USA
Jannu - Nepal

در پایان باید به صعود شگرف روسها بر روی دیواره شمالی ژانو اشاره نمود . علاقمندان می توانند به لینک زیر مراجعه کنند .

JANNU North Face 7710 m
Peak of Terror
Mystery Peak

ترجمه و تحقیق : حسین شهلایی . عکس بهاگیراتی 3 را از کتاب ارزشمند "هیمالیا به روش سبکبار " که توسط آقای رامین شجاعی ترجمه شده ‘ اقتباس نموده ام .

عینک حمایتچی

حسین شهلایی — Wed, 11 Jan 2012 09:26:00 GMT

حتما برای دوستان سنگنورد پیش آمده که هنگام حمایت نفر سر طناب دچار درد شدیدی در ناحیه گردن و شانه ها شوید .

به تازگی عینکی تولید شده که می توانید با استفاده از آن بدون بالا بردن سر ، نفر صعود کننده را ببینید .

با پیشرفت علم و تکنولوژی ورزش کوهنوردی هم مدام راحت تر و البته فراگیر تر می شود .

اطلاعات جامعتر در مورد این عینک را می توانید اینجا ببینید .

زرین کوه

حسین شهلایی — Sun, 08 Jan 2012 10:43:13 GMT

زرین کوه 16 دی 1390

صعود به قله زرین کوه از روستای آینه ورزان دماوند .

نمایی از خط الراس دوبرار و قله دماوند .

لازم به توضیح است کل مسیر پیموده شده بر روی یال می باشد و در فصل زمستان هیچ بهمنی کوهنوردان را تهدید نمی کند .

photo : hossein shahlaee

بقیه تصاویر

حلقه ای مفقوده در کوهنوردی کشورمان !

حسین شهلایی — Mon, 02 Jan 2012 11:05:46 GMT

حلقه ای مفقوده در کوهنوردی کشورمان

از عواملی که اکثر کوهنوردان را برای اولین بار به کوهستان کشاند و نقش آن در پیشرفت این ورزش خیلی موثر بوده ، دینامیک بودن این ورزش و تجربه آب و هواهای متفاوت و ارتفاع و نشاط و سرمستی حاصل از فعالیت چند ساعته در طبیعت و ... است .

اما این فقط بخشی از کوهنوردی است . و البته همین چند بعدی بودن کوهنوردی است که عده ای آن را فراتر از ورزش می دانند .

ولی نباید فراموش کرد که دسترسی به تمام ابعاد کوهنوردی میسر نیست مگر با توجه به بعد ورزشی آن .

عده زیادی از کوهنوردان این بعد ورزشی را صرفا در آمادگی جسمانی می دانند . بعضی هم فقط به صعودهای آخر هفته می پردازند و آنرا برای برنامه صعود به قلل خود کافی و مناسب می دانند .

نکته ای که باید به آن توجه نمائیم این است که هر فعالیت ورزشی در هر سطحی که باشد نیاز به 2 نوع تمرین و آمادگی دارد که عبارتند از : 1- آمادگی جسمانی 2- بدنسازی .

کمی به دور و بر خود و دوستان کوهنورد ، سنگنورد ، غارنورد ، یخنورد ، اسکی باز و سایر رشته های مرتبط با کوهنوردی با دقت نگاه کنید . خیلی از آسیبهای ناشی از همه این فعالیتهای ورزشی علاوه بر اشتباهات انسانی در انجام تمرینات و نوع برنامه و خستگی و خیلی از عوامل دیگر ، نتیجه عدم بدنسازی مناسب است . بسیاری از پیچ خوردگیها و آسیب به مفاصل و رباطها ، پیچیدگیها و دررفتگیها و دردهای مزمن در عضلات ، نتیجه عدم آمادگی اعضای مربوطه است .

از سوی دیگر وقتی به دقت بررسی کنیم می بینیم متاسفانه علم مورد نیاز برای بدنسازی تخصصی ورزش ما هم یا وجود ندارد و یا اگر در مواردی مانند صعودهای ورزشی وجود دارد ، ناقص و یا خیلی قدیمی است . البته باید سهمی از فاصله ما با سنگنوردان اروپایی و آمریکایی و یا حتی آسیایی را به همین امر مربوط دانست .

با کمال تاسف باید گفت حتی در میان مربیان کوهنوردی ایرانی هم چنین دانشی یافت نمی شود . شاید بعضی از دوستان با مطالعه شخصی بعضی از روشها و تکنیکها را به شاگردان خود آموزش دهند و یا حداقل تلاش خود را در این زمینه می نمایند . اما این مقدار کم چند درصد از جمعیت کوهنوردان ما را شامل می شود .

در گذشته گفته می شد بهترین تمرین برای سنگنوردی خود سنگنوردی است . البته هم همین طور است و این سخن اشتباهی نیست .

اما اگر به تمرینات استقامتی و غیر هوازی قهرمانان سنگنوردی جهان و اشخاص سرشناسی که توانایی صعود درجات بالا را دارند نظری بیفکنیم ، می بینیم آنها علاوه بر سنگنوردی به تمرینات خاص با وزنه و حرکات استقامتی و غیر هوازی می پردازند . تغذیه هم که جایگاه خود را دارد – و اکنون در حوصله این بحث نیست و خود مجال دیگری می طلبد - .

در بین کوهنوردان هم همین امر صدق می کند . تمرینات دوی هوازی استقامتی بسیار خوب است اما نمی توان نام آنرا بدنسازی گذاشت . ولی برای آمادگی جسمانی بسیار مفید است .

براستی کدام نهادی مسئول تدوین برنامه های تمرینی برای انواع فعالیتهای کوهنوردی است ؟‌

در پاسخ باید بگویم این امر در ابتدا به خود کوهنوردان بر می گردد تا همیشه عضلات و بدن خود را در بالاترین سطح از آمادگی و توان نگاه دارند . از سویی دیگر برای یکسان سازی و آکادمیک کردن این مبحث در بین کوهنوردان شاید این وظیفه بر عهده نهاد متولی آموزش و کلیه مربیان فدراسیون کوهنوردی هم باشد .

فراموش نکنیم آنچه از اینترنت و کتابهای مختلف کوهنوردی و ورزشی بدست می آید مفید است اما کافی نیست . بد نیست بدانید هیچیک از ورزشکاران بزرگ جهان قبل از مسابقات و یا پایان فعالیتهای ورزشی خود ، برنامه تمرینی خود را فاش نمی کنند و از سوی دیگر هر نسخه ای را نمی توان برای هر کسی پیچید . اطلاعات اولیه در مورد قد و وزن و سن و متابولیسم پایه هر انسانی ، برنامه ای متفاوت و در خور فیزیک بدن او را توصیه می کند .

گرچه حلقه های دیگری هم وجود دارد که هنوز بصورت جدی بدان پرداخته نشده و به همین دلیل عنوان حلقه ای مفقوده برای این مطلب انتخاب شد .

این نوشتار به هیچ وجه قصد از بین بردن ارزش تلاشها و صعودهای همنوردان و زحمات مربیان را ندارد . بلکه تلنگری است ابتدا به خود نویسنده که به این امر همت گمارد و سپس نهاد متولی توسعه و آموزش ورزش کوهنوردی تا تمام تلاش خود را جهت تقویت این حلقه مفقوده در امر کوهنوردی بنماید . همچنین کلیه عزیزان کوهنورد در هر رشته ای فعالیت می کنند می توانند در این زمینه به پیشرفت علم کوهنوردی کشورمان کمک نمایند .

به امید سلامتی و موفقیت کلیه کوهنوردان ایران عزیز .

جامعه شناسی خودمانی ؛ آغاز یک تعهد یا پایان یک تعامل ؟

حسین شهلایی — Mon, 26 Dec 2011 16:18:41 GMT

آغاز یک تعهد یا پایان یک تعامل

همگی ما در مقاطع مختلف با افرادی آشنا می شویم و در مجامع و محافل مختلفی حضور پیدا می کنیم که برایمان تجارب متفاوتی از نشاط و سرور ، غم و اندوه و یا عصبانیت و ترشرویی و غیره ایجاد می کند . برخی از این حالات به برداشت و پیش ذهن و اشتباهات هر یک از ما بر می گردد و البته بخشی از آن هم از بروز همین حالات در افراد دیگر ناشی می شود .

جامعه کوهنوردی هم از این موضوع مستثنی نیست . یادم هست که در ابتدای دهه هفتاد که کوهنوردی را شروع کرده بودم گاهی که از دیدار یک کوهنورد دیگر در جمعی از فامیل یا آشنایان ذوق می کردم ، با سردی پس زده می شدم و گاهی هم که خیلی مورد استقبال قرار می گرفتم متوجه می شدم هدف آن فرد فقط بیان رشادتها ! و جان فشانی های ! در نجات هم نوع و دیگر کوهنوردان بوده و فخر فروشی برای یک توهم که در فکر او نقش بسته و گویی تکرار آن برای دیگران باعث شده خود او هم باور کند که انگار سوپر من کوهنوردی ایران است و احدی برتر از او وجود ندارد و قویترین و فنی ترین و همه "ترین" های کوهنوردی از آن اوست و خود اوست.

بعد از چند سال کوهنوردی که البته بیشتر صعود به قلل در فصول مختلف بود ، وقتی به دنیای کوهنوردی فنی وارد شدم دیدم خیلی متفاوت است و وجود مقیاس سنجش در این بخش باعث تکنیکی تر شدن مسئله و قیاس هر فعالیتی با پارامترهایی است که گاهی می توان برای آن ملاک سنجش قرار داد . مثلا وجود درجه سختی مسیر و یا وجود مسیر های که برای همه شناخته شده است و حداقل هایی برای صعود آنها لازم است . مثلا دیواره شروین و گرده آلمانها و سایر دیواره ها و مسیر های فنی که در بین علاقمندان به کوهنوردی فنی معروف است .

اصولا یکی از مشکلات کوهنوردی ایران و خصوصا بین کسانی که فقط به صعود قلل می پردازند عدم وجود مقیاس و معیار است . بعضی از افراد فکر می کنند مثلا صعود قله دماوند بصورت 1 روزه یعنی یک فعالیت خیلی سنگین کوهنوردی . البته بنده به هیچ وجه وجود توانایی و آمادگی جسمانی خوب برای چنین کاری را مردود نمی دانم و در نوع خود قابل ستایش است اما سوال اینجاست که آیا این کار پایان کوهنوردی و نقطه نهایی آن است ؟ وضع وقتی بد تر می شود که بزرگ نمایی و اعلان برنامه انجام نشده توسط فرد یا افرادی صورت می پذیرد .

قصد اینکه بخواهم به ریشه های روانشناسی این معضل بپردازم را ندارم ضمن انکه اصلا خود را حائز صلاحیت علمی برای بررسی این موضوع نمی دانم و امیدوارم کوهنوردانی که در زمینه روانشناسی و یا هر علم دیگری که به بررسی این موضوع بینجامد اطلاعاتی دارند دست به کاری بزنند و حاصل تحقیقشان مورد استفاده جامعه کوهنوردی قرار بگیرد .

می خواهم موضوع را از منظری دیگر بررسی کنم .

چه کسانی و تحت چه شرایطی صلاحیت انتقال تجربه و یا آموزش و حتی فروش تجهیزات و اظهار نظر در زمینه کوهنوردی و برنامه های فنی را دارند ؟

شاید اصل این سوال برایتان تعجب بر انگیز باشد که خوب هر کسی می تواند در هر موردی نظر بدهد و نظر او هم برای خودش و هر کسی بپذیرد محترم است !!

پیشنهاد می کنم ساعاتی را در کوه و یا فروشگاههای تجهیزات کوهنوردی و بعضی محافلی که در آنها در این مورد تبادل نظر وجود دارد سپری کنید . شاید هم قبلا این کار را کرده اید و آنچه می خواهم بیان کنم دغدغه شما هم باشد !

بارها دیده ام که بعضی افراد که با هم در کوه هم قدم می شوند و خصوصا ارتفاعات شمال تهران – خصوصا اگر یکی از آنها اهل کمی سخنرانی و یا جلب توجه و توهم کارشناسی هم باشد – در مورد تجهیزات کوهنوردی ، مسیرهای صعود به قلل ، تغذیه در کوهستان و پوشاک و مسائلی از این دست سخن می گویند و کوهنورد با تجربه و به اصطلاح کار کشته و فنی ! شروع می کند که بله داشتم می گفتم حتما باید شب قبل از برنامه فلان غذا را بخوری و بهترین کفش کوه کفش است که از ایران به آلمان هم صادر می شود ؟! و استفاده از جوراب پشمی با 2 عدد کیسه فریزر خیلی مفید فایده است و پوشاک زیر فقط کتان و بقیه باعث حساسیت می شود و .... .

برای خرید به یکی از فروشگاهها می رویم و باز همان اسپایدر من کوهنوردی ایران حضور دارد و شروع می کند به اظهار فضل برای سایر خریدارانی که در میان آنها بعضی افراد تازه کار هم به چشم می خورند که با شوق و ذوق فراوان و هزینه ای که برایش کلی زحمت کشیده اند آمده اند تا یک جفت کفش و یا پوشاک و سایر وسایل ورزش محبوب خود را تهیه نمایند و در میان تنوع اجناس بازار ایران که البته فقط در ایران متنوع است و در دنیا شاید مشتی از هزار باشد دچار سردر گمی شده اند و حالا مجبورند از سرچشمه فیض این به اصطلاح ابر مرد کوهنوردی ایران بنیوشند. !!

همیشه به دوستانی که با آنها در ارتباط بوده و هستم و یا مقطعی از کوهنوردی خود در خدمت آنها بوده ام و با هم دوره هایی را گذرانیده ایم گفته و باز هم می گویم . اگر حتی مربی شما تصمیم به تاسیس فروشگاهی از تجهیزات کوهنوردی گرفت باز هم قبل از خرید دست از تحقیق برندارید و با چشمانی کاملا باز و درخواست گارانتی از فروشنده خرید کنید . خیلی وقتها شما یک برند معتبر را تهیه می کنید ولی بخاطر شرایط بد حمل کالا به نتیجه مطلوب و طول عمر مفید دست پیدا نمی کنید . وای به حال اینکه کالای مذکور تولید سالیان قبل باشد و از بهترین زمان استفاده آن هم گذشته باشد .

جمله ای که در ابتدای این نوشتار عرض کردم به همین دلیل است . همگی ما بعنوان راهنما ، مشاور ، فروشنده ، مربی و هر عنوانی که طرف مشورت دیگران در دنیای کوهنوردی قرار می گیریم باید به این امر مهم توجه نماییم راهنمایی ما شروع یک تعهد است نه اینکه بعد از آن هر کداممان به دنبال کوهنوردی خودمان برویم . وقتی فردی برای خرید کفش کوه برای صعود به قلل در فصل زمستان در ایران می گوید به او یک کفش "هایکینگ" خیلی معمولی توصیه شده صرف اینکه گورتکس دارد و ضد آب است و یا بالعکس برای صعود توچال در زمستان دنبال کفش 3 پوش می گردد ، و می گوید توسط آقا یا خانم فلانی راهنمایی شده !!! چه باید گفت ؟

در سالهای اخیر که میزان توجه خیلی از جوانان به ورزش کوهنوردی و سنگنوردی افزایش یافته بسیار می شنویم اولین خرید ها منجر به موفقیت نمی گردد . این توصیه ها و اظهار فضل های نا آگاهانه به آسییب و یا اجرای برنامه ای با عذاب و رنج منتهی می گردد . کفش کوهی که بدلیل بزرگی و یا تنگ بودن پای ما را آزرده ، بادگیری که برای ورزش در سالن بدنسازی و لاغری بهتر است و از ابتدا تا انتهای برنامه بدن ما را غرق عرق نموده و یا دستکشی که در تماس با برف علیرغم نوشته گورتکس بر روی آن خیس شده و بسیاری از این موارد که گاه منجر به تهدیدی جدی برای افراد می شود .

موضوع به همین جا منتهی نمی گردد . کروکی های غلط که در بهترین حالت فقط باعث نرسیدن افراد به مقصد مورد نظر شده و یا سرگردانی در کوهستان و گم شدن گروههای کوهنوردی در شرایط بد جوی را به ارمغان آورده . پیمایش مسیر تابستانی در زمستان و ... .

در کتاب جامعه شناسی خودمانی بحث مفصلی در مورد این اخلاق ایرانی های وجود دارد که اکثر آنها خود را کارشناس در تمامی مسائل می دانند . اما این مطلب تا جایی که صحبت مرگ و زندگی مطرح نباشد شاید خیلی مهم نباشد گر چه هست اما شاید امروزه انتشار جزوات و کتابهای آموزشی مختلف در کوهنوردی و همچنین وجود فضاهای مجازی بتواند کمک بسیار بزرگی به جلوگیری از چنین اشتباهات و التبه بهتر بگویم حماقتهایی بنماید .

درست است که هر کسی مسئول گفته و عملکرد خویش است اما بعضی اوقات این مسئولیت غیر قابل جبران و عقوبت خواهد بود و خود فرد هم به چنین سر انجامی فکر نمی کند .

یکی از دوستان پزشک معتقد بود شاید ولع بعضی از کوهنوردان برای رسیدن به ترین شدن در این رشته ورزشی منجر به بروز این چالشها می شود . از طرفی هم هیچ معیاری برای سنجش کوهنوردان وجود ندارد . نه نیاز به کول و هیکل هفتی دارد و نه قدی بلند و هیکلی تراشیده مثل شناگران و نه مسابقه ای دارد که بگوییم در فلان سال فلان مدال را کسب کرده و غیره .

و به همین سبب بود که عرض کردم در بحث صعود های فنی این موضوع کمتر است . منظور بنده این نیست که در فضای این ورزش چنین مشکلاتی وجود ندارد اما خوب حداقل افراد تا حد زیادی بصورت کارشناسی وارد بحث می شوند و مقیاسهای سنجش خیلی واضح تر است .

به هرحال امیدوارم به این نکته توجه نماییم موفقیت این است که با راهنمایی صحیح و بیان واقعیت به رشد و توسعه ورزشمان کمک کنیم . از برخورد فروشنده ای که وقتی در مورد فروش یک پوشاک به خریدار توسط یکی از کوهنوردان با تجربه حاضر در فروشگاه به وی تذکر داده شد و او خریدار را از خرید منصرف نمود خیلی خوشحال شدم . نه اینکه مثل بعضی از داروخانه های شهرمان به دنبال مشابه برود بلکه گفت آنچه خریدار می خواهد را ندارد و می تواند طی روزهای آتی تهیه نماید .

تعهدی که شاید اگر در سایر زمینه های معاملات و ارتباطات بین افراد ایجاد شود ، خیلی از مشکلات اجتماعی و آسیب های ناشی از آن منتفی می شود .

کی2 و تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در سال 2011-2012

حسین شهلایی — Sun, 25 Dec 2011 14:30:51 GMT

کی2 و تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در سال
2011-2012

سخت ترین کوهنوردی که در جهان در نظر گرفته شده با تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در کی2 به سرپرستی " ویکتور کوزلف" کوهنورد کهنه کار و کاوشگر روس به انجام خواهد رسید ، این تیم شامل 16 کوهنورد با تجربه می باشد که هر یک از این کوه نوردان موفقیت های سطح بالایی در زمینه کوهنوردی به همرا دارند که شامل صعود دو یا سه 8000 متری می باشد، تیمی که به همراه هم همیشه سخت ترین تلاشها را انجام داده اند ، آنها بلندترین ارتفاعهای جهان را به صورت مستقیم صعود کرده اند یکی از تلاشهای آنها بروی لوتسه بود آنها آن را از مسیر مستقیم صعود کردند ، و دومین تلاش آنها بروی اورست بلندترین ارتفاع جهان بود ، و باز هم بصورت مستقیم از مسیر جدید و با موفقیت به اتمام رسانیدند ، و بازگشت آنهادر سال 2004 با هدف صعود دیواره غربی کی2 بود ، و آنها موفق شدند به بصورت مستقیم از مسیری نو به قله صعود کنند .

و هم اکنون بازگشت این تیم به کوهستان وحشی، تحت رهبری ویکتار کوزلوف ، اکنون ویکتار کوزلف آرزو دارد رکورد دیگری را با صعود زمستانه بروی سخترین کوه جهان به ثبت برساند . برنامه آنها صعود از مسیر سیزن تا ارتفاع 7560 متر و در ادامه نه از مسیر گرده ، بلکه از آن نقطه قصد باز گشایی مسیری نو تا انتهای مسیر صعود یعنی ارتفاع 8611 متری می باشند ، در نشستی که طرح صعود به قله مطرح گردید آنها چند پیش بینی خوب آب هوایی در پایان ژانویه (دی ماه) و هفته اول فوریه (بهمن ماه) به کمک پیش بینی هواشناسی دوستشان در اتریش انجام داده بودند .

تیم در 10 دسامبر 2011 یعنی 20 آذر وارد اسلام آباد گردید امروز آنها جلسه ایی مطبوعاتی دارند این کنفرانس مطبوعاتی در آلپاین کلاپ پاکستان با حضور وزیر "ای سی پی" آقای ابوضفر برگزار می گردد ، این تیم ، اسلام آباد را به قصد اسکاردو ترک می کند جایی که آنها برنامه هم هواییشان را در اطراف کوه "ساد پارا" به پایان می رسانند و همچنین پنج یا شش پرواز هلیکوپتر عهده دار جا به جایی همه ی افراد و مواد مورد نیاز به بیس کمپ می باشد در بیس کمپ نیز چهار باربر ارتفاع برای پشتیبانی و هر گونه کمک محیا هستند ، آنها قصد دارند 2 کیلومتر طناب ثابت نصب کنند و " بدون اکسیژن صعود کنند".

اسامی نفرات تیم به شرح زیر می باشد . تجهیزات این تیم اکسپدیشن به عهده "ادونچر تور" پاکستان خواهد بود

اعضای تیم : ویکتور کوزولف ( سرپرست تیم )

الکسی بولوتف

ولادیمیر بلوس

نیکولای توتمیانین

والری شامالو

ویتالی گورلیک

ایلیاس توخواتولین

اندری مارییو

ودیم پوپوویچ

لاوگنی وینوگرادسکی ( که چهار 8000 متری به نام او ثبت گردیده)

نیکولای چرنی ( مرد طلایی تیم با 73 سن و مربی اصلی تیم صعود کننده به قله اورست درسال 1982 )

سرگئی بیچکوسکی

ولادیمیر کوپتسوو

سرگئی گایدوکوو

یوری دیمچوک

امسال زمستان تعداد زیادی از کوهنوردان در حال کوهنوردی بروی قلل گاشربروم 1 و 2 نانگا پاربات و کی2 هستند و این باعث خوشحالی دوست داران ماجراجویی در سراسر جهان گشته است .

مترجم :حاج سعید

به نقل از وبلاگ با کوهستان