نگین علم

گره پروسیک
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ٢:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢۸
 

گره پروسیک

مدتها بود در تفکر برای نوشتن متنی درباره فرود بودم . اتفاقات متوالی در کوهها و دیواره های ایران هنگام فرود و بحثهای متوالی درباره گره پروسیک و نوع استفاده از آن مرا واداشت تا در این مجال مطلبی حضورتان ارائه کنم .

لازم به توضیح است هدف از نوشتن این مطالب ، استفاده از خرد جمعی عموم کوهنوردان و مربیان و تمامی کسانی است که به کار فنی در ارتفاعات می پردازند .

 

prusil knot

اشخاص زیادی هستند که اصولا با وجود این گره مخالفند و البته موافقان زیادی هم دارد . برای اینکه زودتر به اصل بحث برسیم بهتر است توجه داشته باشیم در تمامی مراجع کوهنوردی همواره به داشتن خود حمایت تاکید شده و منظور از خود حمایت داشتن اتکا به کارگاه و یا حمایتهای میانی در هر حالت و مقطع از سلسله عملیات صعود یا فرود است . حتی بسیار تاکید می شود تا زمانیکه وارد حمایت بعدی نشدید از حمایت قبلی خارج نشوید . برای داشتن خود حمایت در حین فرود ، ساده ترین و ابتدائی ترین روش استفاده از طنابچه و زدن گره پروسیک بر روی طناب اصلی است . البته ابزارهایی هم وجود دارند که کار با آنها آسانتر است و بعنوان یک گره اتوبلوک (خودکار ) می تواند به ما کمک کند . اما عموم کوهنوردان بدلیل سبک و ارزان بودن از یک طنابچه 5 تا 7 میلیمتر – بسته به قطر طناب فرودشان – استفاده می کنند که البته نیاز به تعویض زودهنگام و بررسی دقیق دارد . بحث ما در اینجا لزوم استفاده از این ابزار و خود حمایت فرود نیست . چرا که لزوم آن بر همگان مشخص است .

در سالهای قبل بسیار سعی شد با استفاده از تجربیات اصحاب فن و مربیان و منابع خارجی ، روش صحیحی برای استفاده از گره پروسیک ارائه گردد .

یادم هست که حدود سال 80 اعلام شد که گره پروسیک از بالای 8 فرود به پائین آن منتقل گردد و چند سال بعد مجددا این گره به جای خود برگشت و در منابع آموزشی مندرج گردید . بنده در اینجا قصد حمایت از هیچ کدام از 2 روش ارائه شده را ندارم بلکه فقط آنچه به ذهنم می رسد را بیان می کنم و قضاوت را به عهده خوانندگان متن حاضر می گذارم . در ذیل به ترتیب به بیان ویژگیهای استفاده از طنابچه پروسیک در بالا و پائین ابزار فرود می پردازم .

 

prusil knot

 

استفاده از طنابچه پروسیک در بالای ابزار فرود :

 

1-     استفاده از حداقل امکانات

2-     استفاده از طنابچه پروسیک که طول حلقه آن حداقل حدود 40 سانتی متر باشد تا فاصله مناسب برای حرکت بر روی طناب داشته باشد

3-     قفل شدن خوب و سریع و به موقع

4-     آمدن فشار اولیه بر روی گره پروسیک که البته به سختی هم آزاد می گردد .

5-      استفاده از 2 دست هنگام فرود ؛ بطوریکه یک دست برای گرفتن امتداد طناب و دست دیگر برای پائین آوردن گره پروسیک حین فرود استفاده می شود .

 

استفاده از پروسیک پائین ابزار فرود :

 

1-     استفاده از یک اسلینگ بطول تقریبی 15 تا 25 سانتی متر جهت اتصال ابزار فرود .

2-     استفاده از پروسیک کوتاهتر نسبت به حالت قبل (و البته کوتاهتر از طول اسلینگ تا وارد 8 فرود نشود).

3-     قفل شدن خوب و سریع و به موقع

4-     آمدن فشار اولیه بر روی ابزار فرود و سپس قفل شدن گره پروسیک که البته این امر به آزاد شدن راحت تر گره منجر می شود .

5-     استفاده از یک دست که هم امتداد طناب را دارد و هم گره پروسیک را بر روی آن حرکت می دهد .

6-     داشتن تعادل بهتر بدلیل اینکه ابزار فرود از بدن دورتر است و در حین فرود زاویه امتداد طناب نسبت به ابزار فرود بسته تر است و همین امر موجب اصطکاک بیشتر می شود . و در زمان فرود روی طولهای بلندتر کنترل بهتری به فرود رونده می دهد .

 

مواردی که در بالا ذکر شد مسلما کامل نیست . خواهشمندم دوستان از ابراز نظراتشان دریغ نکنند . مسلما نظر شما در تصمیم گیریهای بعدی و ارائه آموزش بهتر به علاقمندان مسائل فنی کوهنوردی موثر خواهد بود. لازم به ذکر است هدف ارائه آموزش بهتر برای نوآموزان می باشد . یعنی روشی که افراد مبتدی بتوانند فرود بهتری را تجربه کنند.

بی صبرانه منتظر خواندن نظرات شما عزیزان هستم .