نگین علم

مقایسه
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٥/۱٤
 
و نکته آخر:
اگر مدعی هستید که سالهاست کوهنوردی کرده اید و اتفاقی برای شما یا دوستانتان نیافتاده، یا شانس آورده اید یا کوهنوردی شما جدی نبوده!!!

اگر به دنبال ورزش ایمن هستید و نمیخواهید برای شما حادثه ای در طول زندگیتان روی دهد، کوهنوردی جدی و فنی را کنار بگذارید.
همیشه فدراسیون تنیس روی میز عضو فعال میپذیرد...

آنچه در بالا مطالعه نمودید بخشی از نوشته های آقای افشین یوسفی از اعضای باشگاه دماوند در سایت این باشگاه است .
قبل از هر گونه قضاوتی باید بپذیریم کوهنوردی سطوح مختلفی دارد . اگر مردم فکر کنند که این ورزش همواره با خطر همراه است در واقع ما فضا را برای خشن و سخت جلوه دادن این ورزش مهیا ساخته ایم . از طرفی هم حوادث اخیر درقلل نانگا پاربات و لنین به این امر دامن می زند .
لازم است به نویسنده محترم این متن درسایت باشگاه دماوند تذکر دهیم هر ورزشی دارای شرایط و مقررات خاص خود است که در اولین گام ایمنی را مد نظر قرار می دهد .
احتمالا نویسنده تحت تاثیر اعتراضات اخیر به حادثه نانگاپاربات ، چنین تند رفته و این جملات را نگاشته است .
بنده درباره این حادثه هیچگاه قضاوت نکرده ام اما این نوشته را به هیچ وجه تایید نمی کنم. چون بسیای از حوادث را می توان پیش بینی نمود . ما موظفیم جامعه را نسبت به ورزشمان خوش بین کنیم و علاقمند .
نوشتن چنین جملاتی علاوه بر بدبینی جامعه شاید جو متشنجی را نیز نسبت به کوهنوردان ایجاد کند .کدام انسان عاقلی می پذیرد که خود را وارد فعالیتی کند که حتما خطر ساز است و در این صورت باید به قوه عاقله این فرد شک نمود . بنده وجود درصدی از خطر را در برنامه های خاص مردود نمی دانم .
درست است که در برخی برنامه ها شرایط خاص جوی و بافت کوه و آب وهوا منجر به قرار گرفتن در محیطی ناامن می گردد اما آمار نشان می دهد خطاهای انسانی اولین عامل بروز حوادث در دنیا است .
امیدوارم نویسنده در آینده با توضیحی ،  نوشته های خود را اصلاح نماید .
فراموش نکنیم بخش عظیمی از انگیزه کوهنوردی ما دیدن مناظر زیبای طبیعت و استفاده از نسیم خوش طبیعت و آب و هوای آن است ولی بسبب دینامیک بودن این ورزش و تغییر محیط همواره باید ایمنی را سرلوحه کوهنوردیمان قرار دهیم .

ادامه مطلب را می توانید در سایت باشگاه دماوند

نانگاپاربات

در   اینجا  بخوانید .