نگین علم

نامه ای از یک کارآموز
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ۳:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱۱/٢٩
 

  تازه با کوه و کوهنوردی آشنا شده بودم  می خواستم اولین قدم رو محکم و اصولی بردارم . به دنبال بهترینها بودم و به دنبال استادان این کار . تا مرا در این راه همراهی کنند . اولین وسیله ارتباطی هیات و فدراسیون کوهنوردی بود . که گفتند میتوانید در کلاسهای آموزشی این مراکز شرکت کنید . پای تلویزیون بودم و برنامه ای درباره کوهنوردی ، برنامه درباره صعود به یکی از قلل زیبای ایران زمین بود . صعود توسط پیشکسوتی از فدراسیون کوهنوردی و همراهان ایشان انجام می شد . با شوق و شور فراوان برنامه را تا آخر دیدم و ... 


چند هفته ای برنامه ها را دنبال کردم . شوق صعود و اوج گرفتن در وجودم بیشتر و بیشتر می شد . آقای پیشکسوت هر هفته یکی از قلل زیبا را می پیمود . به دنبال نام و نشانی از ایشان رفتم . از مربیان درجه 1 فدراسیون کوهنوردی بودند . پس دیگر بالاتر از ایشان مربی نبود و من بهترین گزینه را پیدا کرده بودم . از اینکه رسانه ملی ما به راحتی برای ما مشتاقان بهترینها را برگزیده بود خوشحال بودم . تا مدتی که بتوانم استاد را پیدا کنم ، سعی کردم از الگوهای رفتاری و پوششی ایشان بهره گیرم . شلواری کوتاه خریدم و کمربندی چرمی با سگک آهنی . لباس پشمی شهری به اضافه جوراب بافتنی بلند که ساقهایم را بپوشاند و عینکی گرد با دور چرمی و یک باتوم . بطوریکه حسابی به شمایل استاد درآمدم . حال باید قدمها را مانند استاد برمی داشتم و استفاده از ابزار را از این پیشکسوت فرا می گرفتم . تمام وجودم پر از شوق یادگیری بود . باتوم را همانند استاد کوتاه کرده و به حالت افقی در دست گرفتم . هر جا سنگ یا مانعی می دیدم به حالت افقی به مانع می زدم تا حضورم را ثابت کنم . قدم بعدی شرکت در کلاسهای فنی استاد بود . با هر زحمتی بود شماره استاد را پیدا کردم . بسیار خوش زبان و گرم مرا پذیرفت . از اینکه در کنار یک استاد کوهنوردی درجه یک قرار داشتم بسیار خوشحال بودم .  کلاس کارآموزی سنگنوردی ... قبل از شروع کلاس از کوهنوردان دیگری که این دوره را آموزش دیده بودند سوالاتی کردم. ... چرا استاد ما صعود نمی کند ؟!... چرا کلاس ما  مثل کلاس دوستان دیگر نیست ؟!... چرا مطالبی که در کلاس دیگری تدریس شده به ما نمی گویند ؟! حتما اطلاعات آنها مثل استاد ما نیست ! بعد از چند ماه ... چرا مدرک کارآموزی ما را نمی دهند ؟ به فدراسیون مراجعه کردم . انگار کلاس بدون مجوز برگزار شده و مدرکی در کار نیست چون اصلا لیستی از کلاس برای فدراسیون ارسال نشده . گویا در اینجا هم بصورت افتخاری به اساتید درجه می دهند ! . در هر صورت امیدوارم هیات و فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی اهمیت بیشتری برای امر آموزش در این ورزش قائل شده و در امر آموزش و انتخاب مربیان آن دقت بیشتری بنمایند تا شاهد رشد روزافزون دانش کوهنوردان این مرز و بوم باشیم .  

با تشکر دوستدار کوه و کوهنوردی .

 neginealamkooh

متنی که مطالعه نمودید نامه ای بود از یک کارآموز که از بنده خواست به فدراسیون کوهنوردی بدهم اما پس از صحبت با ایشان به این نتیجه رسیدیم تا آنرا در وبلاگ خود قرار دهم . و البته باعث تاسف بنده و مسلما تمامی دوستداران آموزش کوهنوردی است که چنین مطلبی را می خوانیم که بخشهای بسیاری از آن هم مطابق واقعیت است . بنده هم این برنامه مستند را دیده و متاسف شدم . هر یک از ما در جایگاه یک کوهنورد و یا مربی زمانیکه در رسانه ملی حاضر می شویم ، بیننده به ما بعنوان نماینده تمامی کوهنوردان یا مربیان می نگرد . پس باید در پوشش ، نوع سخن گفتن و تمامی جزئیات رفتار و گفتارمان دقت کنیم . البته این یکی از اشکالات پخش اینگونه برنامه هاست که روابط در آنها بر ضوابط پیشی می گیرد . اگر کحولت سن و فیزیک بدن یک فرد اجازه انجام کاری را از او سلب نموده میتواند از دیگر وجوه فنی خود بهره بگیرد و اگر در این زمینه نیز ضعف داشته باشد خوب واقعا جای تاسف دارد . بعنوان مثال اگر یک مربی کوهنوردی بعلت مشکلی جسمی نمی تواند صعود کند ، مسلما اطلاعات و دانش فنی او می تواند نشان دهنده دانش و سطح فنی او باشد که البته در این میان فن انتقال مفاهیم و سخنوری جایگاهی بس مهم دارد . امیدوارم نوشتار بنده توهین به پیشکسوتان و مربیان قدیمی کوهنوردی تلقی نگردد که بنده در محضر بسیاری از این عزیزان تلمذ نموده و از منش و فن و دانش آنها برخوردار بوده و هستم . اما نباید فراموش کرد امروز که عصر رشد دانش و سرعت انتقال بالای اطلاعات است که ، مسلما خیلی وقتها کارآموزان از مربیان ، حداقل در مطالب تئوری جلوتر هستند . اگر حتی یک فرد بعلت برخورد بد و یا آموزش اشتباه یک مربی از این ورزش جدا شود ، واقعا جای بسی تاسف دارد .

امیدوارم رشد علمی و فنی مربیان محترم ورزش کوهنوردی ، موجب ارتقای کمی و کیفی کوهنوردی ما باشد .

 

neginealamkooh
 
 

Photographer : hossein shahlaee