نگین علم

اولين سنگنوردی دنيا ؟
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/۱٦
 

    اولین سنگنوردی دنیا ( شاید )

   در زمستان سال 328 ق اسکندر کبیر و سپاهیان او در ضمن سفر جنگی         خودشان در بختریا در پای پامیر ( که اکنون ازبکستان خوانده می شود ) به زیر یک پرتگاه رسیدند که آن مکان توسط دژی محدود می شد . پادشاه این کشور در این دژ تحصن اختیار کرده بود.

   اسکندر دستور داد که پادشاه در عوض پناه و حفظ جان خود سلاح بر زمین گذارده تسلیم شود. ولی آن پادشاه خندید زیرا دور و بر او را مردان شجاعی فرا گرفته بودند، و علاوه بر این نان و آبی بیشتر از حد نیاز خود داشت و لذا می توانست در برابر یک محاصره طولانی مقاومت ورزد . وانگهی تا جائی که او می دانست آن دژ نفوذ ناپذیر بود هیچکس نمی توانست سطح شیب دار عمودی آن را صعود کند .

    یوهان گوستاودرویزن  در شرح احوالی که از اسکندر نوشته ، چنین آورده است : « اسکندر مصمم بود که آن قلعه را به هر قیمتی شده بگیرد ، دستور داد تا در سراسر اردوی او جار بزنند پرتگاه دومی که بر فراز آن قلعه نمایان است باید صعود شود و گفت به نخستین دوازده نفری که این کار را انجام بدهند انعام و پاداش گزافی پرداخت خواهد شد . 300 نفر مقدونی که کوهنوردان زبردستی بودند پیشگام شدند و دستورهای لازم را دریافت کردند . هر یک از آنها مجهز به طنابها و میخهای آهنی مشابه با آنچه که امروزه چادرها را محافظت می کنند ، بودند . آنها در نیمه های شب به پر شیب ترین بخش پرتگاه رسیدند ، یعنی جایی که احتمال نگهبانی آن بسیار کم بود و بعد از روی سطح لغزنده یخ عبور نموده و با 30 نفر تلفات که به پایین پرتاب شدند بقیه در صبحگاه به قلعه رسیدند و با تکان دادن کلاههای خود به اسکندر خبر دادند . اسکندر نیز این خبر را منتشر نمود که سربازان بالدار خود را به بالای قلعه فرستاده . البته فتح این قلعه تنها کار برجسته سپاهیان اسکندر در کوهنوردی نبود آنها در زمستان از ارتفاعات 3000 متری کوههای هندوکوش عبور نموده بودند . »