نگین علم

15 بهمن 1390
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٦
 

تصاویری از سقوط بهمنهای متعدد در منطقه رودبار قصران

avalanche

 

 

avalanche

photo: hossein-shahlaee

تا جایی که من سر انگشتی شمردم و محاسبه کردم بیش از 500 بهمن در نزدیکی جاده ریخته بود و بعضی از اونها در صورت تردد خودروها ممکن بود منجر به بروز فاجعه بشه.

بقیه تصاویر

 


 
 
بهمن
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٥
 

روز جمعه به کوهپیمایی سبک و ریکاوری در منطقه لواسان و افجه و دشت هویج پرداختم .

بارش روزهای گذشته خیلی زیاد بود و منتظر دیدن بهمنهای بزرگی بودم . از طرفی بخشی از فکرم به یاد بهمن سال 88 که منجر به فوت مدرس خوب کوهنوردی و همنورد عزیزمان فرشاد خلیلی و چند نفر از دوستان کوهنورد گشت مشغول بود . در همان ابتدای مسیر و عبور از رودخانه بهمن خیلی بزرگی ریخته بود . دشت هویج و بخشی از مسیر زیر قله ریزان هم همینطور .

آبشار بالای دشت گرچال و ابتدای مسیر صعود به ساکا و آتشکوه هم بهمن زده بود .

امروز (شنبه 15 بهمن ) هم که سالگرد فوت کوهنوردان مذکور بود وقتی در جاده به سمت فشم می رفتم خیلی وقتها نگاهم به اطراف و دامنه ها بود . بهمنهای خیلی زیادی دیخته بود . دامنه شمالی خط الراس دارآباد و همینطور نزدیک جاده در محدوده کمر خانی که اگر فنسها و تورهای فلزی نبود خدا می داند کدام ماشین را به رودخانه پرتاب می کرد .

از اهالی شنیدم در شمشک و دربندسر و روبروی دره هملون و خیلی جاهای دیگر هم بهمنهای متعدد و بزرگی ریخته .

وقتی برگشتم و خبر فوت کوهنوردان را در همدان و آذربایجان در اثر بهمن شنیدم واقعا متاسف شدم .

امیدوارم کوهنوردان کشورمان در روزهای آینده بیشتر احتیاط کنند . احتمال سقوط بهمنهای بعدی هم وجود دارد چون در روزهای آتی سیل صعودی دمای هوا و افزایش باد در ارتفاع پیش بینی شده !

ببخشید فرصت نشد عکس بهمنها را آپلود کنم . در روزهای بعد حتما عکسهایی از بهمنهای مذکور را در این پست قرار خواهم داد .

یاد و خاطره فرشاد خلیلی و کوهنوردانی که 15 بهمن 88 در حادثه بهمن جاده دیزین چشم از دنیا فروبستند را گرامی می داریم .


 
 
کارگاه برف
نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ٧:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱
 

 

 

 

 

 

 

 

 

snow anchor

با یک حساب سر انگشتی متوجه خواهیم شد فعالیتی که بیشتر کوهنوردان کشورمان علاقه مند به اجرای آن هستند صعود به قله است . البته بعضی از افراد نو آموز و کسانی که تازه به این ورزش روی آورده اند بدلیل عدم آشنایی با تکنیکهای فنی بیشتر به صعود قلل می پردازند تا شاید در آینده بر حسب علاقه خود به یکی از شاخه های سنگ و یا یخنوردی و سایر شاخه های فنی کوهنوردی علاقمند گردند .

شاید در صعود های زمستانی و یا اوایل فصل بهار برای شما هم پیش آمده که در بخشی از مسیر نیازمند حمایت بر روی شیبهای برفی که در اثر باد و یا اختلاف دمای روز و شب برف آن سفت شده گشته اید . معمولا کوهنوردان ترجیح می دهند در چنین مواردی از طناب انفرادی و حمایت بدنی استفاده کنند . البته این هم یک روش درست است به شرط اینکه به درستی و با جایگیری صحیح صورت پذیرد . اما در بعضی از موارد بدلیل عدم وجود خود حمایت مطمئن برای حمایتچی و یا در شیبهای تند در صورت سقوط نفر ، حمایتچی ممکن است قادر به کنترل این رها شدگی نباشد . در صورت وجود کلنگ کوهنوردی شاید بهترین کار استفاده از یک کارگاه مطمئن مانند دفن کلنگ باشد . اما این روش بسیار وقت گیر است .

سالهاست کوهنوردان در صعود به قلل آلپ و هیمالیا و آمریکا از ابزارهایی استفاده می کنند که علاوه بر سرعت عمل بیشتر ، نسبت به کارآیی فوق العاده خوبشان وزن نسبتا کمی هم دارند .

از جمله آنها می توان به نبشی برف  و یا تی (ٰT) (snow picket – snow anchor)  اشاره نمود . همچنین لنگر برف ( dead man) و تیوب برف (snoe tube) .

snow anchor

snow anchor

 

متاسفانه در کشور ما بدلیل کمبود این ابزار در صعود های زمستانی کمتر مورد استفاده قرار گرفته است . باید توجه داشت خیلی وقتها استفاده از کلنگ بعنوان کارگاه علاوه بر اینکه سرعت عمل شما را کم می کند ، وجود ابزار دوم برای خود حمایت و یا کندن جای پا را با مشکل مواجه می کند . در صورت تمرین زمان استفاده از یک نبشی و یا ابزار های کوبشی دیگر شاید کمتر از 30 ثانیه طول بکشد .

در صعود مسیرهای زمستانی فنی داشتن چند عدد کیل در سایزهای مختلف هم بسیار مفید است . مسلما در جایی که بافت سنگی مطمئن در میان برفها باشد استفاده از کیل بسیار راحت تر و سریعتر از نبشی برف است . در صعودهای فنی که به قصد گشایش مسیر صورت می گیرد اکثر کوهنوردان میخ را هم علیرغم سنگینی آن حمل می کنند . چرا که در مسیرهای ترکیبی همیشه جایی برای استفاده از میخها هم وجود دارد . همراه بردن چکش هم در این مسیرها بدلیل وجود تبر یخ چکش دار منتفی است و مسلما حدود 500 تا 600 گرم وزن کمتری حمل می شود .

در این برنامه ها البته پیچ یخ هم ابزاری فوق العاده لازم و مفید است . اما در کشور ما کم پیش می آید که در یک صعود زمستانی پیچ یخ کارایی کافی داشته باشد .

با استفاده از ابزارهای نام برده شده (نبشی – تی – اسنو تیوب – لنگر برف ) دهلیزهای زیبایی برای صعود علاقمندان در فصل زمستان و البته اوایل بهار وجود دارد .

 

snow anchor

فراموش نمی کنم که برای صعود یکی از دهلیزهای منطقه حصار چال در اواخر خرداد چند سال پیش هیچیک از پیچ یخها استفاده نشد و فقط با یک لنگر برف و کلنگ اضافی مجبور بودیم گاهی 20 تا 30 متر از مسیر را بدون نصب حمایت میانی صعود کنیم .

بزودی خبر های خوبی در این زمینه برای دوستان دارم . منتظر شنیدن نظرات مربیان و کارشناسان و کوهنوردان عزیز در ا