نگین علم

نویسنده : حسین شهلایی - ساعت ٦:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٩

کوهپیمایی ؛ راه حل یا چالش ؟!

در ابتدای پیدایش دوره کارآموزی کوهپیمایی همه از آن استقبال نمودند چرا که یک کارآموز در این دوره با مفاهیم اولیه کوهنوردی آشنا می گردد و سپس بسته به شرایط و علاقه خود در یکی از دوره های کارآموزی سنگنوردی و یا برف شرکت می نماید . اولین مفاهیمی که هر کوهنوردی باید بداند از قبیل آشنایی با بافت کوهستان و خطرات آن و پوشاک و تجهیزات مورد نیاز و نحوه چینش آن در کوله پشتی و حمل آن.

طریقه حمل کوله پشتی و محل مناسب شبمانی و نحوه آن و همچنین پیدا کردن جهات اصلی بدون ابزار و با ابزار و هدایت و سرپرستی تیم و غیره .

اما باید کمی دقت کنیم منظور از جمله کوهنوردی با کوهپیمایی آغاز می شود چیست ؟ اگر همین موضوعات باشد که در دوره کارآموزی کوهپیمایی به آن اشاره می شود . اما سوال اینجاست که چه مواردی در دوره های بعدی کوهپیمایی یعنی درجه 3 و درجه 2 مربیگری تدریس می شود ؟ بعد از مراجعه به مربیان و کسانی که در این دوره ها شرکت کرده اند متوجه می شویم در این دوره ها همان موارد بصورت پیشرفته تر تدریس شده و در موارد عملی تلفیقی از مفاهیم سنگنوردی و برف و یخ ارائه گردیده است .

با توجه به اینکه موارد تئوری با مطالعه بدست می آید و در بعضی موارد کارآموزان این دوره ها ممکن است حتی از مربیان نیز عالم تر به هر یک از موضوعات تئوری ارائه شده باشند و در موارد عملی هم یک فرد چنانچه در دوره های پیشرفته هر یک از دوره های سنگ نوردی و یخ وبرف شرکت کند مسلما در موارد مذکور از یک مربی درجه 2 کوهپیمائی اگر بیشتر نداند کمتر نمی داند! .

آیا جای سوال برای این موازی کاری بوجود نمی آید ؟

آیا جز این است که در کوهنوردی فنی و صعود به قلل حتما با یکی از بافتهای سنگ و یا برف و یخ مواجه می شویم ؟

آیا به راستی در اینگونه صعودها شخصی که در دوره های پیشرفته فنی (سنگ و یخ و برف ) شرکت کرده و کارآموزی کوهپیمائی را نیز در ابتدا گذرانیده دچار مشکل می شود ؟!

آنچه به نظر می رسد صرف زمان و هزینه بسیار توسط شرکت کنندگان برای بدست آوردن مدرک مربیگری به نام درجه 3 و یا 2 کوهپیمائی است .

آیا چنین تصور نمی گردد کسانی که برای رسیدن به مربیگری سنگنوردی و یخ و برف راه را برخود بسته می بینند به سمت مربیگری کوهپیمائی می روند ؟

و آیا اینگونه به نظر نمی رسد مربیان سنگنوردی و یخ وبرف فقط برای تدریس در دوره های کوهپیمائی به سمت مربیگری کوهپیمائی می روند ؟

البته عده ای هم هدفشان فقط یدک کشیدن نام مربی است که ورود از این راه شاید کم دردسر تر از سایر دوره ها باشد .

از طرفی شنیدن صحبتهای مسئول کمیته کوهپیمائی فدراسیون در گردهمائی امسال مربیان استان تهران که به همت هیئت کوهنوردی استان در فرهنگسرای بهمن برگزار شد شنیدنی بود !

وقتی از ایشان سوال شد که چرا برگزاری دوره های مربیگری این بخش مانند بقیه فعالیتها (سنگنوردی و برف و غارنوردی) به هیئت استانها واگذار نمی شود ؟ در پاسخ از مربیان خواستند تا در بازآموزی مربیان کوهپیمائی شرکت کنند و فقط 2 ساعت زمان تلف کنند تا متوجه عدم کارآئی مربیان این بخش و مشکلات علمی و فنی آنها باشند ؟ واقعا سوال برانگیز است که اگر تا کنون فقط فدراسیون و مشخصا کمیته کوهپیمائی متولی برگزاری این دوره ها (مربیگری کوهپیمائی) بوده پس علت ضعف این مربیان در چیست ؟ آیا نباید در نوع برگزاری این دوره های مربیگری و فلسفه وجودی آن تجدید نظر کرد ؟

و سوال دیگر اینکه آیا در آن سوی مرز چنین دوره های مربیگری وجود دارد یا خیر ؟

در هر صورت امید است خرد جمعی کوهنوردان ما را به پاسخی صحیح رهنمون گردد و بتوانیم مشکلی از مشکلات ورزش خود را حل نمائیم .

منتظر شنیدن آراء و نظرات کلیه مربیان و اساتید کوهنوردی و صاحبنظران هستم.