نگین علم

زمانيکه از حوادث کوهستان سخن می گوييم منظورمان فقط حوادثی نيست که در اثر حضور کوهنوردان در کوه رخ می دهد . بلکه ورزش و تفريحات ديگری  که در طبيعت و نه فقط کوهستان انجام می گيرد نيز منظور نظر ماست .

 بعنوان مثال  فعاليتهايی مانند پياده روی در کوهپايه ها و يا پارکهای ملی ، دوچرخه سواری ، اسکی ، غارنوردی ، سنگنوردی ، يخنوردی و ديگر فعاليتهای ورزشی ، خواه بصورت حرفه ای و يا غير حرفه ای ، چنانچه بدون رعايت نکات فنی و ايمنی انجام شوند ، می توانند به فاجعه ای ختم گردند .

   تصور کنيد خانواده ای که بدون در نظر گرفتن احتمال ريزش سنگ و يا بهمن در کنار جاده و پايين شيب کوهستانی اقدام به برقراری کمپ موقت می کنند و با گرم شدن هوا و ذوب برفها زمينه برای ريزش سنگ و يا بهمن مهيا می گردد.  در متون زير به اختصار به علل بروز اين صدمات ، راههای پيشگيری و مراحل مختلف عمليات نجات اشاره شده است .

عوامل بروز صدمات ورزشی :

1-  کمبود وسيله ؛ بيشترين موردی که در سراسر دنيا منجر به صدمه و آسيب شده .

- استفاده ناصحيح از وسايل و عدم تشخيص بموقع در زمان استفاده .

3- برنامه ريزی غلط .

4- کار و فعاليت فراتر از توان که به تشخيص غلط در نگرش به خود يا اعضای تيم و نوع برنامه برمی گردد و توجه به انرژی فرد يا افراد ، عامل بسيار مهمی است .

5- کوهنوردی کردن به تنهايي و بصورت انفرادی .

6- اوضاع محيطی مثل شرايط جوی از قبيل رعد و برق ، سرما ، تاريکی ( که مورد آخر بيشتر گزارش شده است . )

7- نفرات شرکت کننده در تيم و هماهنگی آنها از لحاظ قدرت بدنی و ريسک پذيری .

    چند توصيه برای پيشگيری

1-  داشتن امکانات مناسب با برنامه هم از لحاظ پوشاک و هم تغذيه و وسايل فنی .

2-  حفظ انسجام گروه با تبعيت از سرپرست .

3-  هرکز فراتر از دانش و توان روحی و جسمی خود ورزش نکنيد .

4-  هرگز اميال شخصی خود را مقدم بر تصميم منطقی قرار ندهيد .

ضروريات امدادگری

1-  آمادگی ذهنی – از قبيل داشتن اطلاعات و آمادگی .

2-  آمادگی فيزيکی و جسمی – داشتن توان بدنی علاوه بر اطلاعات و دانش فنی .

3- آمادگی ابزاری – داشتن امکانات مناسب با نوع کار نجات .