با یک حساب سر انگشتی متوجه خواهیم شد فعالیتی که بیشتر کوهنوردان کشورمان علاقه مند به اجرای آن هستند صعود به قله است . البته بعضی از افراد نو آموز و کسانی که تازه به این ورزش روی آورده اند بدلیل عدم آشنایی با تکنیکهای فنی بیشتر به صعود قلل می پردازند تا شاید در آینده بر حسب علاقه خود به یکی از شاخه های سنگ و یا یخنوردی و سایر شاخه های فنی کوهنوردی علاقمند گردند .
شاید در صعود های زمستانی و یا اوایل فصل بهار برای شما هم پیش آمده که در بخشی از مسیر نیازمند حمایت بر روی شیبهای برفی که در اثر باد و یا اختلاف دمای روز و شب برف آن سفت شده گشته اید . معمولا کوهنوردان ترجیح می دهند در چنین مواردی از طناب انفرادی و حمایت بدنی استفاده کنند . البته این هم یک روش درست است به شرط اینکه به درستی و با جایگیری صحیح صورت پذیرد . اما در بعضی از موارد بدلیل عدم وجود خود حمایت مطمئن برای حمایتچی و یا در شیبهای تند در صورت سقوط نفر ، حمایتچی ممکن است قادر به کنترل این رها شدگی نباشد . در صورت وجود کلنگ کوهنوردی شاید بهترین کار استفاده از یک کارگاه مطمئن مانند دفن کلنگ باشد . اما این روش بسیار وقت گیر است .
سالهاست کوهنوردان در صعود به قلل آلپ و هیمالیا و آمریکا از ابزارهایی استفاده می کنند که علاوه بر سرعت عمل بیشتر ، نسبت به کارآیی فوق العاده خوبشان وزن نسبتا کمی هم دارند .
از جمله آنها می توان به نبشی برف و یا تی (ٰT) (snow picket – snow anchor) اشاره نمود . همچنین لنگر برف ( dead man) و تیوب برف (snoe tube) .
متاسفانه در کشور ما بدلیل کمبود این ابزار در صعود های زمستانی کمتر مورد استفاده قرار گرفته است . باید توجه داشت خیلی وقتها استفاده از کلنگ بعنوان کارگاه علاوه بر اینکه سرعت عمل شما را کم می کند ، وجود ابزار دوم برای خود حمایت و یا کندن جای پا را با مشکل مواجه می کند . در صورت تمرین زمان استفاده از یک نبشی و یا ابزار های کوبشی دیگر شاید کمتر از 30 ثانیه طول بکشد .
در صعود مسیرهای زمستانی فنی داشتن چند عدد کیل در سایزهای مختلف هم بسیار مفید است . مسلما در جایی که بافت سنگی مطمئن در میان برفها باشد استفاده از کیل بسیار راحت تر و سریعتر از نبشی برف است . در صعودهای فنی که به قصد گشایش مسیر صورت می گیرد اکثر کوهنوردان میخ را هم علیرغم سنگینی آن حمل می کنند . چرا که در مسیرهای ترکیبی همیشه جایی برای استفاده از میخها هم وجود دارد . همراه بردن چکش هم در این مسیرها بدلیل وجود تبر یخ چکش دار منتفی است و مسلما حدود 500 تا 600 گرم وزن کمتری حمل می شود .
در این برنامه ها البته پیچ یخ هم ابزاری فوق العاده لازم و مفید است . اما در کشور ما کم پیش می آید که در یک صعود زمستانی پیچ یخ کارایی کافی داشته باشد .
با استفاده از ابزارهای نام برده شده (نبشی – تی – اسنو تیوب – لنگر برف ) دهلیزهای زیبایی برای صعود علاقمندان در فصل زمستان و البته اوایل بهار وجود دارد .
فراموش نمی کنم که برای صعود یکی از دهلیزهای منطقه حصار چال در اواخر خرداد چند سال پیش هیچیک از پیچ یخها استفاده نشد و فقط با یک لنگر برف و کلنگ اضافی مجبور بودیم گاهی 20 تا 30 متر از مسیر را بدون نصب حمایت میانی صعود کنیم .
بزودی خبر های خوبی در این زمینه برای دوستان دارم . منتظر شنیدن نظرات مربیان و کارشناسان و کوهنوردان عزیز در ا
دیواره نوردی – مسیرهای روسیه
دیواره شمالی ژانو که سال 2003 توسط روسها صعود شد
مرحله فعلی – دیواره ای در آمریکای جنوبی ( که البته هنوز برای صعود آن اقدام نشده )
این پروژه شامل صعود از مسیر های جدید بر روی دیواره های معروف دنیاست .
دیواره های بزرگ در طبیعت که دارای شیبی بیش از 70 درجه و طول بیش از یک کیلومتر باشند .
حدود 20 دیواره بزرگ در جهان وجود دارد . تیم روسیه 10 دیواره معروف را برای گشایش مسیر جدید و منحصر به فرد انتخاب نموده است تا در تمامی بروشورها و کاتالوگهای کوهنوردی این مسیرها به نام مسیر روسیه شناخته و نامیده گردند . صعود هر کدام از این دیواره ها اتفاقی بزرگ در دنیای کوهنوردی است . تیم روسیه اهداف بزرگی را انتخاب نموده بودکه در نگاه اول غیر قابل دسترس به نظر می رسید .
مرحله اول از این پروژه صعود قله 4810 متری (pamir alay) از جبهه شرقی بود که در سال 1995 توسط الکساندر ادینتسوف و ایگور باراخین انجام شد .
دومین برنامه توسط الکساندر ادینتسوف و الکساندر روشکین صورت پذیرفت که صعود از جبهه غربی قله آکسو ( aksu) بود در سال 1996 .
حتما برای دوستان سنگنورد پیش آمده که هنگام حمایت نفر سر طناب دچار درد شدیدی در ناحیه گردن و شانه ها شوید .
به تازگی عینکی تولید شده که می توانید با استفاده از آن بدون بالا بردن سر ، نفر صعود کننده را ببینید .
با پیشرفت علم و تکنولوژی ورزش کوهنوردی هم مدام راحت تر و البته فراگیر تر می شود .
اطلاعات جامعتر در مورد این عینک را می توانید اینجا ببینید .
زرین کوه 16 دی 1390
صعود به قله زرین کوه از روستای آینه ورزان دماوند .
نمایی از خط الراس دوبرار و قله دماوند .
لازم به توضیح است کل مسیر پیموده شده بر روی یال می باشد و در فصل زمستان هیچ بهمنی کوهنوردان را تهدید نمی کند .
photo : hossein shahlaee
بقیه تصاویر
حلقه ای مفقوده در کوهنوردی کشورمان
از عواملی که اکثر کوهنوردان را برای اولین بار به کوهستان کشاند و نقش آن در پیشرفت این ورزش خیلی موثر بوده ، دینامیک بودن این ورزش و تجربه آب و هواهای متفاوت و ارتفاع و نشاط و سرمستی حاصل از فعالیت چند ساعته در طبیعت و ... است .
اما این فقط بخشی از کوهنوردی است . و البته همین چند بعدی بودن کوهنوردی است که عده ای آن را فراتر از ورزش می دانند .
ولی نباید فراموش کرد که دسترسی به تمام ابعاد کوهنوردی میسر نیست مگر با توجه به بعد ورزشی آن .
عده زیادی از کوهنوردان این بعد ورزشی را صرفا در آمادگی جسمانی می دانند . بعضی هم فقط به صعودهای آخر هفته می پردازند و آنرا برای برنامه صعود به قلل خود کافی و مناسب می دانند .
نکته ای که باید به آن توجه نمائیم این است که هر فعالیت ورزشی در هر سطحی که باشد نیاز به 2 نوع تمرین و آمادگی دارد که عبارتند از : 1- آمادگی جسمانی 2- بدنسازی .
کمی به دور و بر خود و دوستان کوهنورد ، سنگنورد ، غارنورد ، یخنورد ، اسکی باز و سایر رشته های مرتبط با کوهنوردی با دقت نگاه کنید . خیلی از آسیبهای ناشی از همه این فعالیتهای ورزشی علاوه بر اشتباهات انسانی در انجام تمرینات و نوع برنامه و خستگی و خیلی از عوامل دیگر ، نتیجه عدم بدنسازی مناسب است . بسیاری از پیچ خوردگیها و آسیب به مفاصل و رباطها ، پیچیدگیها و دررفتگیها و دردهای مزمن در عضلات ، نتیجه عدم آمادگی اعضای مربوطه است .
از سوی دیگر وقتی به دقت بررسی کنیم می بینیم متاسفانه علم مورد نیاز برای بدنسازی تخصصی ورزش ما هم یا وجود ندارد و یا اگر در مواردی مانند صعودهای ورزشی وجود دارد ، ناقص و یا خیلی قدیمی است . البته باید سهمی از فاصله ما با سنگنوردان اروپایی و آمریکایی و یا حتی آسیایی را به همین امر مربوط دانست .
با کمال تاسف باید گفت حتی در میان مربیان کوهنوردی ایرانی هم چنین دانشی یافت نمی شود . شاید بعضی از دوستان با مطالعه شخصی بعضی از روشها و تکنیکها را به شاگردان خود آموزش دهند و یا حداقل تلاش خود را در این زمینه می نمایند . اما این مقدار کم چند درصد از جمعیت کوهنوردان ما را شامل می شود .
در گذشته گفته می شد بهترین تمرین برای سنگنوردی خود سنگنوردی است . البته هم همین طور است و این سخن اشتباهی نیست .
اما اگر به تمرینات استقامتی و غیر هوازی قهرمانان سنگنوردی جهان و اشخاص سرشناسی که توانایی صعود درجات بالا را دارند نظری بیفکنیم ، می بینیم آنها علاوه بر سنگنوردی به تمرینات خاص با وزنه و حرکات استقامتی و غیر هوازی می پردازند . تغذیه هم که جایگاه خود را دارد – و اکنون در حوصله این بحث نیست و خود مجال دیگری می طلبد - .
در بین کوهنوردان هم همین امر صدق می کند . تمرینات دوی هوازی استقامتی بسیار خوب است اما نمی توان نام آنرا بدنسازی گذاشت . ولی برای آمادگی جسمانی بسیار مفید است .
براستی کدام نهادی مسئول تدوین برنامه های تمرینی برای انواع فعالیتهای کوهنوردی است ؟
در پاسخ باید بگویم این امر در ابتدا به خود کوهنوردان بر می گردد تا همیشه عضلات و بدن خود را در بالاترین سطح از آمادگی و توان نگاه دارند . از سویی دیگر برای یکسان سازی و آکادمیک کردن این مبحث در بین کوهنوردان شاید این وظیفه بر عهده نهاد متولی آموزش و کلیه مربیان فدراسیون کوهنوردی هم باشد .
فراموش نکنیم آنچه از اینترنت و کتابهای مختلف کوهنوردی و ورزشی بدست می آید مفید است اما کافی نیست . بد نیست بدانید هیچیک از ورزشکاران بزرگ جهان قبل از مسابقات و یا پایان فعالیتهای ورزشی خود ، برنامه تمرینی خود را فاش نمی کنند و از سوی دیگر هر نسخه ای را نمی توان برای هر کسی پیچید . اطلاعات اولیه در مورد قد و وزن و سن و متابولیسم پایه هر انسانی ، برنامه ای متفاوت و در خور فیزیک بدن او را توصیه می کند .
گرچه حلقه های دیگری هم وجود دارد که هنوز بصورت جدی بدان پرداخته نشده و به همین دلیل عنوان حلقه ای مفقوده برای این مطلب انتخاب شد .
این نوشتار به هیچ وجه قصد از بین بردن ارزش تلاشها و صعودهای همنوردان و زحمات مربیان را ندارد . بلکه تلنگری است ابتدا به خود نویسنده که به این امر همت گمارد و سپس نهاد متولی توسعه و آموزش ورزش کوهنوردی تا تمام تلاش خود را جهت تقویت این حلقه مفقوده در امر کوهنوردی بنماید . همچنین کلیه عزیزان کوهنورد در هر رشته ای فعالیت می کنند می توانند در این زمینه به پیشرفت علم کوهنوردی کشورمان کمک نمایند .
به امید سلامتی و موفقیت کلیه کوهنوردان ایران عزیز .
آغاز یک تعهد یا پایان یک تعامل
همگی ما در مقاطع مختلف با افرادی آشنا می شویم و در مجامع و محافل مختلفی حضور پیدا می کنیم که برایمان تجارب متفاوتی از نشاط و سرور ، غم و اندوه و یا عصبانیت و ترشرویی و غیره ایجاد می کند . برخی از این حالات به برداشت و پیش ذهن و اشتباهات هر یک از ما بر می گردد و البته بخشی از آن هم از بروز همین حالات در افراد دیگر ناشی می شود .
جامعه کوهنوردی هم از این موضوع مستثنی نیست . یادم هست که در ابتدای دهه هفتاد که کوهنوردی را شروع کرده بودم گاهی که از دیدار یک کوهنورد دیگر در جمعی از فامیل یا آشنایان ذوق می کردم ، با سردی پس زده می شدم و گاهی هم که خیلی مورد استقبال قرار می گرفتم متوجه می شدم هدف آن فرد فقط بیان رشادتها ! و جان فشانی های ! در نجات هم نوع و دیگر کوهنوردان بوده و فخر فروشی برای یک توهم که در فکر او نقش بسته و گویی تکرار آن برای دیگران باعث شده خود او هم باور کند که انگار سوپر من کوهنوردی ایران است و احدی برتر از او وجود ندارد و قویترین و فنی ترین و همه "ترین" های کوهنوردی از آن اوست و خود اوست.
کی2 و تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در سال
2011-2012
سخت ترین کوهنوردی که در جهان در نظر گرفته شده با تیم اکسپدیشن زمستانه روسها در کی2 به سرپرستی " ویکتور کوزلف" کوهنورد کهنه کار و کاوشگر روس به انجام خواهد رسید ، این تیم شامل 16 کوهنورد با تجربه می باشد که هر یک از این کوه نوردان موفقیت های سطح بالایی در زمینه کوهنوردی به همرا دارند که شامل صعود دو یا سه 8000 متری می باشد، تیمی که به همراه هم همیشه سخت ترین تلاشها را انجام داده اند ، آنها بلندترین ارتفاعهای جهان را به صورت مستقیم صعود کرده اند یکی از تلاشهای آنها بروی لوتسه بود آنها آن را از مسیر مستقیم صعود کردند ، و دومین تلاش آنها بروی اورست بلندترین ارتفاع جهان بود ، و باز هم بصورت مستقیم از مسیر جدید و با موفقیت به اتمام رسانیدند ، و بازگشت آنهادر سال 2004 با هدف صعود دیواره غربی کی2 بود ، و آنها موفق شدند به بصورت مستقیم از مسیری نو به قله صعود کنند .
و هم اکنون بازگشت این تیم به کوهستان وحشی، تحت رهبری ویکتار کوزلوف ، اکنون ویکتار کوزلف آرزو دارد رکورد دیگری را با صعود زمستانه بروی سخترین کوه جهان به ثبت برساند . برنامه آنها صعود از مسیر سیزن تا ارتفاع 7560 متر و در ادامه نه از مسیر گرده ، بلکه از آن نقطه قصد باز گشایی مسیری نو تا انتهای مسیر صعود یعنی ارتفاع 8611 متری می باشند ، در نشستی که طرح صعود به قله مطرح گردید آنها چند پیش بینی خوب آب هوایی در پایان ژانویه (دی ماه) و هفته اول فوریه (بهمن ماه) به کمک پیش بینی هواشناسی دوستشان در اتریش انجام داده بودند .
تیم در 10 دسامبر 2011 یعنی 20 آذر وارد اسلام آباد گردید امروز آنها جلسه ایی مطبوعاتی دارند این کنفرانس مطبوعاتی در آلپاین کلاپ پاکستان با حضور وزیر "ای سی پی" آقای ابوضفر برگزار می گردد ، این تیم ، اسلام آباد را به قصد اسکاردو ترک می کند جایی که آنها برنامه هم هواییشان را در اطراف کوه "ساد پارا" به پایان می رسانند و همچنین پنج یا شش پرواز هلیکوپتر عهده دار جا به جایی همه ی افراد و مواد مورد نیاز به بیس کمپ می باشد در بیس کمپ نیز چهار باربر ارتفاع برای پشتیبانی و هر گونه کمک محیا هستند ، آنها قصد دارند 2 کیلومتر طناب ثابت نصب کنند و " بدون اکسیژن صعود کنند".
اسامی نفرات تیم به شرح زیر می باشد . تجهیزات این تیم اکسپدیشن به عهده "ادونچر تور" پاکستان خواهد بود
اعضای تیم : ویکتور کوزولف ( سرپرست تیم )
الکسی بولوتف
ولادیمیر بلوس
نیکولای توتمیانین
والری شامالو
ویتالی گورلیک
ایلیاس توخواتولین
اندری مارییو
ودیم پوپوویچ
لاوگنی وینوگرادسکی ( که چهار 8000 متری به نام او ثبت گردیده)
نیکولای چرنی ( مرد طلایی تیم با 73 سن و مربی اصلی تیم صعود کننده به قله اورست درسال 1982 )
سرگئی بیچکوسکی
ولادیمیر کوپتسوو
سرگئی گایدوکوو
یوری دیمچوک
امسال زمستان تعداد زیادی از کوهنوردان در حال کوهنوردی بروی قلل گاشربروم 1 و 2 نانگا پاربات و کی2 هستند و این باعث خوشحالی دوست داران ماجراجویی در سراسر جهان گشته است .
مترجم :حاج سعید
به نقل از وبلاگ با کوهستان
کوهستان مکینلی در منطقه حفاظت شده دنالی در
کشور آلاسکا می باشد و بلندترین ارتفاع امریکای شمالی با ارتفاع 6193 متر است .
ژانویه 2011 اولین تلاش زمستانی من در منطقه
دنالی بود . من با یک صعود سرعتی تا ارتفاع 5242 متری رسیدم اما هوای بد مانع از
پیشروی بیشتر من گردید در حالی که فقط 8 ساعت راه تا قله باقی بود . من به مدت 7
روز در غاری برفی منتظر یک هوای پایدار برای صعود به قله بودم و آن روز هرگز نیامد
الان در حال برگشتن هستم تا خودم را برای تلاشی دیگر در 21 دسامبر 2011 آماده کنم
.من کمتر از یک ماه فرصت دارم تا خودم رو آماده
کنم برای تلاشی زمستانی به صورت انفرادی در منطقه ی دنالی .الان در مسیر کلرادو
هستم دو و نیم هفته در اونجا روی تکنیک های صعود وهم هوایی کار می کنم و تا ارتفاع
4267 رو صعود می کنم و بعد از آن به آلاسکا پرواز می کنم پس از آن در حدود 14 دسامبر خودم رو به بیس کمپ
دنالی می رسونم و در 21 دسامبر صعود رو شروع می کنم .
گزارش کامل را در وبلاگ با کوهستان بخوانید . با تشکر از آقای حاج سعید بخاطر ترجمه خوب و به اشتراک گزاری این مطلب .
با سلام خدمت دوستان از نخستین روزهای نگارش این وبلاگ هدفم ایجاد فضایی بود برای انتشار مطالب آموزشی و گزارشی برای جامعه کوهنوردی و در این بین با توجه به علاقه بنده به منطقه علم کوه و عظمت و زیبایی این خطه از ایران عزیز تصمیم گرفتم بیشتر به آن بپردازم که البته میسر نشد. در حین مطالعه وبلاگهای کوهنوردی به گزارشی از صعود مسیر فرانسویها روی دیواره علم کوه افتادم که با ترجمه ای خوب ارائه شده . در آستانه پنجمین سالروز تاسیس این فضا جالب دیدم علاقمندان را به مطالعه این مطلب زیبا دعوت کنم .
با تشکر از پایگاه اینترنتی کوهنوردان کلاردشت که این گزارش زیبا را ارائه نمودند .
photo : hossein shahlaee
گزارش گشایش مسیر فرانسویها بر روی دیواره علم کوه 1345.
روستای سنگان و چشم انداز ارتفاعات پهنه سار
photo ; hossein-shahlaee
سایر عکسها
← صفحه بعد
نظرات ()
